چگونه وجود اویس قرنی در کنار امام علی (ع) سندی بر حقانیت امام علی (ع) بود؟

سندی بر حقانیت امام علی (ع)
0 8

8 دقیقه

بعد از رحلت پیامبر (ص)، دشمنان قدیمی اسلام به فعالیت شدید پرداخته برای رسیدن به مقاصد خود، رهبری جامعه اسلامی را قبضه کردند و حکومت خود را بر جامعه اسلامی تحمیل نمودند.
یکی از این چهره های منفور، معاویه بن ابیسفیان بود، معاویه از نخستین روزی که به عنوان استاندار شام، وارد آن منطقه شد، در فکر رسیدن به خلافت بود، معاویه با موافقت عملی خلفای وقت، به تدریج پایه های حکومت آینده خود را تحکیم کرد و مقدمات زمامداری مطلق خود را در شام فراهم نمود.
معاویه، سرانجام پس از کشته شدن عثمان چون خواست، حکومت اسلامی را قبضه نماید با امیرمؤمنان علی (ع) شخصیت بزرگ و شایسته جهان اسلام به مخالفت برخاست.
او به وسایل مختلفی مردم را رام میکرد و اجازه نمیداد صدای مخالفی از هیچ نقطهای به گوش برسد و در این زمینه، علاوه بر خریدن شخصیتهای بزرگ و رؤسای قبائل، به وسیله پول و مقام و ریاست، و تطمیع و تهدید، برنامه دیگری نیز اجرا نمود که خطرناکتر از همه این نقشهها بود، و آن عبارت از تبلیغات برضد خاندان رسالت، و مخصوصاً امیرمؤمنان (ع) بود، او کوشش میکرد چهره واقعی و درخشان امیرمؤمنان (ع) را در افکار عمومی وارونه جلوه داده، خود را مدافع دلسوز اسلام وانمود کند.
متأسفانه معاویه دراین کوشش موفقیت زیادی به دست آورد بطوری که توانست بذر عداوت علی (ع) و خاندان پیامبر(ص) را در دلها بیفشاند و مردم شام را با کینه امیرمؤمنان، بارآورد.
معاویه در اثر تبلیغات شیطانی خود، پنجه بر عقول و افکار مردم شام انداخته نیروی درک و تشخیص را از آنها گرفت و به گونه ای که مردم آن منطقه، درک و تشخیصی از خود نداشتند، بلکه هر آنچه معاویه اجرا میکرد، بدون چون و چرا مورد تأیید قرار میدادند!.
در پرتو همین برنامه ها بود که معاویه توانست در جریان جنگ صفین مردم شام را به عنوان جهاد در راه خدا!، به جنگ امیرمؤمنان (ع) بکشاند، زیرا عده زیادی از آنها گول تبلیغات معاویه را خورده، علی (ع) را دشمن خدا میپنداشتند و جنگ با آن حضرت را واجب می شمردند!!.
علی (ع) برای بیداری مردم شام،و کسانی که گول تبلیغات معاویه را خورده بودند، از هر فرصتی استفاده مینمود، و کوشش میکرد تا پرده های تبلیغات کنار رفته، چهره واقعی معاویه و ماهیت پلید حکومت وی، در افکار عمومی روشن گردد.
در میان سپاه امیرمؤمنان، شخصیت هائی بودند که از طرف پیامبر (ص) مورد ستایش قرار گرفته و ایمان، و طرفداری آنها از حق، از ناحیه پیامبر (ص) تصدیق شده بود. وجود این عده سند خوبی برای اثبات حقانیت امیرمؤمنان (ع) و پوچی تبلیغات معاویه به شمار میرفت.
پیروی این افراد از علی (ع) تأثیر به سزائی در تقویت روحیه پیروان مکتب امیرمؤمنان، و تضعیف روحیه شامیان داشت.
یکی از این شخصیت های بزرگ، که شرکت آنها در سپاه امیر مؤمنان (ع) نقش موثری ایفا کرد، اویس قرنی بود، زیرا مردم هنوز میزان محبوبیت اویس را در پیشگاه پیامبر اسلام (ص) فراموش نکرده بودند، هنوز گفته های درخشانی که پیامبر(ص) درباره اویس فرموده بود، در گوش مسلمانان، طنین افکن بود. بنابراین، طرفداری اویس از امیرمؤمنان (ع)، سند زنده دیگری بر حقانیت آن حضرت و بیاساس بودن ادعاهای معاویه به شمار میرفت. از این رو جای شگفتی نبود که در جنگ صفین برخی از مردم شام پس از آنکه شنیدند اویس، در میان سپاه علی (ع) است، از معاویه بریدند و به سپاه علی (ع) پیوستند.
«ابونعیم اصفهانی» مینویسد:
«در یکی از روزهای جنگ صفین شخصی از میان سپاه شام بیرون آمده در برابر سپاه عراق با صدای بلند گفت: آیا اویس در میان شما است؟.
گفتند: بلی، منظورتان چیست؟
گفت: از پیامبر اسلام (ص) شنیدم که فرمود: اویس بهترین و نیکوکارترین «تابعین» است.
مرد شامی این را گفت و از سپاه شام جدا شده و به سپاه عراق پیوست» (حلیه ألاولیاء /۲/۸۶).

مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.