نسل در نسل غرق پول و ثروت

پاسخگویان
0 19

10 دقیقه

در بیان عدالت پروردگار در مورد اشخاصي كه نسل در نسل ثروتمند هستند و به واسطه ثروت خود كارهاي خير و بخشش به مستمندان انجام مي‌ دهند، و چون فشار زيادي در زندگي تحمل نمي‌ کنند كفر هم نمي‌گويند، اما در مقابل افرادي كه به علت فقر مالي و از روي ناچاري مرتكب گناه شده و به نوعی ايمانشان زائل مي‌شود، باید گفته شود که، ازيك طرف افراد بشر هم از نظر استعداد و هم از نظر شرايط اقتصادي و سياسي در وضعيت‏هاي مختلفي قرار دارند. که اين تفاوت اقتضای اهداف و فلسفه خاصي می باشد كه بر جريان آفرينش انسان و جهان حاكم می باشد.
لذا در راستای تعادل و تناسب با این تفاوت ها تكاليف خداوند و بازخواست او از بندگان در قيامت، متناسب با امكاناتي می باشد كه در اختيار آنان قرار داده شده است.لذاست که حساب و بازخواست از اغنيا در قيامت و همچنین مسئوليت آنها در دنيا، با حساب فقرا و مسئوليتشان برابر نمی باشد.
هر كس در اين دنيا امكانات بيشتري دارد مسئوليت بيشتري هم متوجه اوست. اگر كسي اندامي زيبا و يا استعداد خوب دارد در قبال آن مسئوليت بيشتري هم داشته گذشته از اینکه خطرات بیشتری هم او را تهديد می كند. کما اینکه كسي كه قله كوه است اگر پرتاب شود بيشتر آسيب می ‏بيند تا كسي كه چند متري از كوه بالا رفته. بنابراين تكليف و مسئوليت هر فرد به ميزان عقل ، ثروت و ديگر امكانات خدادادي او بستگي دارد.
لذاست که خداوند مي فرمايد: "لا يكلّف الله نفساً الاّ وسعها" (آل عمران ، آيه 133)يعني هيچ كس را جز به اندازه توان و وسعش تكليف نمي كند. وُسْع و توان هر كس با توجه به امكانات و شرايط و ويژگي هايي می باشد كه در آن قرار دارد و خود در به وجود آوردن آن ها هيچ گونه نقشي نداشته است؛ بر اساس اين آيه، مطمئناً از كسي كه از شرايط و امكانات مطلوب برخوردار نيست، به اندازه انساني كه آن شرايط و امكانات را دارد، تكليف خواسته نمي شود؛ به همين خاطر مي بينيم در قرآن مثلاً به زنان پيامبر مي گويد: اگر كار زشتي از شما سر زند، عذاب تان دو چندان مي شود.
لذا كمال اخروي چيزي جز محاسبه نسبت نعمت هاي خدادادی در بکار گیری فعاليت و بهره‏برداري‏ هاي خیر خواهانه انسان نيست، حال هركس در هر سطحي كه باشد.که در این بین حتی فقيري كه توان انجام كار خير را ندارد، از کمال اخروی محروم نشده است. اگر واقعاً خواهان خدمت رساني باشد، همان ثوابي را خواهد داشت كه ثروتمند با انفاق خود به آن ثواب دست پيدا كرده است، زيرا نقش نيت در اعمال، بسيار مهم و اساسي است.
حضرت امام صادق(ع) مي‏فرمايد: "همانا بنده مؤمن آرزو مي‏كند و مي‏گويد: خدايا! به من رزق و روزي وسيعي عطا فرما تا من هم بتوانم – مانند ثروتمندان – كارهاي خير انجام دهم. اگر آن فرد صداقت و پاكي نيت داشته باشد و خداوند اين صداقت را در او ملاحظه نمايد، به او اجر و ثوابي مي‏دهد برابر با پاداشي كه اگر ثروت زياد و وسعت روزي داشت و با هزينه كردن پول‏ها در راه خدا، آن اعمال صالح را انجام مي‏داد".[1]
 مسأله مهم ديگر، امتحان نمودن اقشار مختلف مردم است كه فقير و غني به فقر و غنايشان مورد امتحان قرار گيرند و دنيا كه دار امتحان است بر اساس امكانات جريان دارد.
البته اين مطلب كه ثروتمندان به خاطر تمكن مالي به فقرا و نيازمندان كمك مي كنند و فقرا به علت فقر مالي به گناه مي افتند، ممكن است صحيح باشد و واقعا برخي از ثروتمندان به خاطر تمكن مالي، كارهاي خير زيادي انجام دهند و عده اي از فقرا به خاطر فقر مالي، به گناه بيفتند، ولي اين مطلب كليت ندارد و بسياري از ثروتمندان در عين تمكن مالي توفيق كارهاي خوب را ندارند و بسياري از فقرا با داشتن فقر مرتكب گناه نمي شوند وصورت خود را با سيلي سرخ نگه مي دارند ولي عفت و پاك دامني خود را از دست نمي دهند. فقر اگر با صبر و خويشتن داري همراه باشد، فضيلتي دارد كه در خور توجه است كه چه بسا ارزش انفاق ثروتمندان به درجه آن نرسد.

چه بسيار ثروتمنداني كه ثروت آن ها را دچار غرور و سركشي كرده، از رحمت خدا دور گشته اند! براي اين مورد نمونه هاي فراوان هست.
از طرف ديگر چه بسيار افرادي كه هيچ گونه امكانات نداشته اما به بالاترين مرتبه كمال انساني رسيده اند و غالباً بهترين انسان ها از همين طبقه ضعيف و فقير بوده اند.

 

پی نوشت :
1.شيخ حر عاملي، وسائل الشيعه، چاپ بيروت، ج 1، ص 35.

منبع: پایگاه اینترنتی رهروان ولایت

مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.