شفیع کیست و شفاعت چیست ؟

مفهوم واقعی شفاعت چیست؟
0 62

4 دقیقه

شفاعت ، دو گونه معنا می شود که یک معنا صحیح و دیگری غلط است . شفاعت به معنای غلط آن است که گناهکار بتواند به وسیله آن از نفوذ حکم الهی جلوگیری کند ، درست همان طوری که در زد و بندهای اجتماعات منحط بشری دیده می شود .

تلقّی برخی از شفاعت پیامبر ائمه ( علیه السلام ) این نوع نادرست از شفاعت است ؛ بدین گمان که پیامبر اکرم ( ص ) و حضرت زهرا ( س ) مثلاً در دستگاه الهی آن چنان نفوذی دارند که می تواند مشیت الهی را تغییر داده قانون وی را نقض کنند .

اعراب جاهلیّت نیز درباره بت هایی که شریک خدا قرار می دادند ، همین تصوّر را داشتند . آنان می گفتند که : « خدا به تنهایی آفریننده جهان است ، ولی در اداره جهان بت ها با او شرکت دارند » .

براساس این پندار بود که در برابر بت ها به پرستش می ایستادند ، تا آنان را نزد خدا شفاعت کنند .
این تلقی از شفاعت ، شرک و از نظر دین به کلّی مردود و محکوم است ، و بعید نیست آیاتی که شفاعت را نفی می کند این معنا از شفاعت را در نظر داشته باشد .
شفاعت به معنای صحیح این است که اصل شفاعت به اذن خدا صورت گیرد و پس از اذن خدا شفیع در مقام شفاعت قرار گیرد .

پیداست که شفاعت وی در آن صورت پذیرفته است . در واقع این گونه از وساطت در آمرزش ، یکی از انحای وساطت هایی است که در عالم تکوین وجود دارد .

معلوم است خداوند جهان نظام آفرینش را نظام اسباب قرار داده است . بر این اساس اشکالی ندارد که خداوند گروهی را که می خواهد مورد عفو و آمرزش قرار دهد ، آنان را از این راه ببخشاید .
با این تصویر از شفاعت دیگر اشکالی تولید نمی شود ؛ زیرا نقش شفیع – در این معنا از شفاعت – تغییر دادن اراده خدا نیست ، بلکه نقش او تنها وساطتی است که خدا به او اذن داده است .

مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.