حضرت علی (ع) به دست چه کسی و چگونه به شهادت رسید؟

فزت و رب الکعبه
0 20

امام علی (ع) توسط عبدالرحمن بن ملجم مرادی به شهادت رسید.(۱) در خصوص چگونگی شهادت و ضربت خوردن حضرت اختلاف نظر است. بعضی عقیده دارند امام هنگامی که وارد مسجد شد و به نماز ایستاد و تکبیر افتتاح گفت و پس از قرائت به سجده رفت در این هنگام ابن ملجم در حالی که فریاد می زد: لله الحکم لا لک یا علیّ با شمشیر زهر آلود ضربتی بر سر مبارک حضرت وارد آورد. ضربت بر محلی اصابت کرد که بیشتر شمشیر عمر بن عبدود بر آن وارد شده بود.(۲) و فرق مبارک حضرت تا پیشانی شکافت.(۳)

مرحوم شیخ طوسی در امالی حدیث دیگری از علی بن موسی الرضا (ع) از پدر گرامیش از امام سجاد (ع) نقل می کند که ابن ملجم در حالی که علی (ع) در سجده بود، ضربتی بر فرق حضرت وارد ساخت.(۴)

دانشمند معروف اهل سنت سبط ابن جوزی می نویسد: هنگامی که امام در محراب قرار گرفت، چند نفر به او حمله کردند و ابن ملجم ضربتی بر حضرت فرود آورد.(۵) خون از سر علی (ع) در محراب جاری شد و محاسن شریفش را رنگین کرد. در این حال حضرت فرمود: فزت و رب الکعبه؛ به خدای کعبه سوگند! رستگار شدم.

علی (ع) وقتی ضربت خورد ، فرمود : او را بگیرید. مردم از پی ابن ملجم شتافتند اما هر کسی به او نزدیک می شد، وی را با شمشیر می زد. چون او را نزد علی (ع) آوردند، وقتی حضرت ضارب را شناخت، به فرزندش حسن (ع) فرمود : مواظب دشمنت باش، شکمش را سیر و بندش را محکم کن. پس اگر مردم ، او را به من ملحق کن تا نزد پروردگارم با او احتجاج کنم و اگر زنده ماندم، او را می بخشم و یا قصاص

می کنم.

هنگامی که امام علی (ع) ضربت خورد ، طبیبان کوفه بر بالین وی گرد آمدند، در بین آنان از همه ماهرتر اثیر بن عمرو بود که جراحات را معالجه می کرد. وقتی که او زخم را دید، دستور داد شش گوسفندی را که هنوز گرم است، برای او بیاورند ، پس رگی از آن بیرون آورد و در محل ضربت قرار داد و آن گاه آن را بیرون آورد و گفت : یا علی، وصیت های خود را انجام بده، زیرا ضربت به مغز رسیده و معالجه مؤثر نیست. در این هنگام امام وصیت خود را خطاب به دو فرزندش حسن و حسین (ع) فرمود. امام در پایان وصیت از هوش رفت، و چون چشمان خود را باز کرد فرمود : ای حسن، با تو سخنی چند دارم. امشب شب آخر عمر من است. چون در گذشتم، با دست خود مرا غسل بده و کفن کن و بر جنازه من نماز بخوان و در تاریکی شب جنازه مرا دور از شهر کوفه مخفیانه به خاک بسپار تا کسی از آن با خبر نشود.

علی (ع) دو روز زنده بود و در شب جمعه نخستین روز از دهه آخر رمضان ( شب بیست و یکم سال ۴۰ هجری) در ۶۳ سالگی از دنیا رفت.(۶)

پی نوشت ها :

۱ – فروغ ولایت، ص ۷۷۶٫

۲ – کشف الغمه، ج۱، ص ۵۸۹٫

۳ – فروغ ولایت، ص ۷۷۶٫

۴ – امالی، ص ۶۵، به نقل از فروغ ولایت، ص ۷۷۶٫

۵ – فروغ ولایت ، ص ۷۷۷٫

۶ – همان، ص۷۷۸ – ۷۸۱ ، با تلخیص.

مطالب مشابه:

اطلاع داشتن شهادت حضرت علی از شهادت خود درست است؟
حضرت زینب(س) در زمان شهادت حضرت زهرا(س) و حضرت علی(ع) چه سنّی داشته اند؟
آیا حضرت علی (ع) در اذان و اقامه به ولایت خود شهادت داده است؟
حضرت علی(ع) با این که میدانست به شهادت میرسد چرا به مسجد رفت؟
حضرت علی ع در آخرین لحظات شهادت چه کلمه را تکرار می فرمود؟
به چه علتی حضرت علی (ْع) را به شهادت رساندند؟

مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.