امامت پیامبر اکرم(ص) أفضل است یا رحمت ایشان؟

0 24

گرچه پاسخ سؤال روشن بوده، ولی همان طور که می دانیم و در قرآن کریم و بعضی از روایات به آن اشاره شده است، امامت و رهبری تنها یک مسئله دینی و تشریعی نیست، بلکه مجموعه جهان آفرینش و تکوین را نیز زیر بال و پر خود گرفته است. همان طور که خداوند بزرگ، امام کلّ جهان هستی و مجموعه های مختلف آن بوده و همه آن را رهبری و هدایت و تدبیر می کند، پیامبر گرامی(ص) نیز امام و رسول خدا(ص) برای کلّ جها هستی و مجموعه های مختلف آن است. قرآن مجید نیز اهمیّت خاصی برای امامت قائل است و آن را آخرین مرحله سیر تکاملی انسان شمرده که تنها پیامبران اولوالعزم به آن رسیده اند، چنان که در سوره بقره می خوانیم: به یا آور هنگامی که پروردگار ابراهیم(ع) او را با وسایل گوناگونی آزمود، و او آزمایش خود را کامل کرد (و از عهده آن ها برآمد)، خداوند به او فرمود: من تو را امام و رهبر مردم قرار دادم، ابراهیم(ع) گفت: از دودمان من (نیز امامانی قرار ده)، خداوند فرمود: پیمان من – یعنی امامت – هرگز به ستمکاران نمی رسد، (و تنها آن گروه از فرزندان تو که پاک و معصومند، شایسته این مقامند).[۳]

مقام امامت با مقام نبوّت در بسیاری از موارد جمع می شود، و پیامبر اولوالعزمی چون ابراهیم(ع) به مقام امامت می رسد، و از ان روشن تر جمع مقام نبوّت و رسالت و امامت در شخص پیامبر خاتم(ص) است. نیز ممکن است مقام امامت، از نبوّت و رسالت جدا شود، مانند امامت امامان معصوم(ع) که تنها وظیفه امامت را بر عهده داشتند، بی آن که وحی بر آن ها نازل شود، در نهایت امامت از نبوّت و رسالت بالاتر است، که امام باقر(ع) در روایتی در کتاب کافی، جلد اوّل، صفحه ۱۷۵ به آن اشاره می کند.

اما در مورد رحمت، قرآن کریم می فرماید: و ما ارسلناک الاّ رحمهً للعالمین؛[۴] تو رحمتی هستی که به سوی همه جماعت های بشری ارسال شده ای. دلیل این که گفتمی همه جماعت ها، زیرا جمع عالمین با الف و لام است. علاوه بر این که مقتضای رسالت، خصوصاً رسالت پیامبر اکرم(ص) همین است. اما این که چطور رحمت برای همه اهل دنیا است؟ جهتش این است که پیامبر اکرم(ص)، دینی آورده که در اخذ به آن سعادت اهل دنیا در دنیا و آخرتشان تأمی است. پیامبر(ص) رحمت برای اهل دنیا است، از جهت آثار حسنه ای که از قیام او به دعوت حقه اش در مجتمعات بشری به راه افتاد. اگر وضع زندگی بشر آن روز را قبل از این که آنجناب مبعوث شود، در نظر بگیریم و با وضعی که پس از قیام او به خودگرفت، مقایسه کنیم، کاملاً روشن می گردد.[۵]

امامت، لطف و رحمت الهی است و در مقایسه با رحمت و سایر اشیا حتی از نبوّت و رسالت طبق فرمایش امام باقر(ع)[۶] افضل و برتر می باشد و آخرین مرحله سیر تکاملی انسان شمرده شده است.

[۳] بقره(۲) آیه ۱۲۴، آیت الله مکارم شیرازی، پیام قرآن، ج ۹، ص ۲۵ – ۲۹، با اقتباس و تلخیص.

[۴] انبیاء (۲۱) آیه ۱۰۷٫

[۵] ترجمه تفسیر المیزان، ج ۱۴، ص ۴۹۴، نشر بنیاد علمی و فکری علامه طباطبایی.

[۶] کافی، ج۱، ص ۱۷۵، حدیث دوم، به نقل از میزان الحکمه، ج ۱، ص ۱۱۷، حدیث ۸۰۳٫

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.