دعاهای ما چگونه به وجود آمدند، مثلاً دعای جوشن کبیر و علقمه؟ چگونه هر کدام از آن ها نام مخصوص دارند؟

0 64

دعا که به معنای خواستن، خواندن، درخواست کردن و یاری جستن است، یکی از مهم ترین وسایل ارتباط انسان با خداوند می باشد، از این رو در آموزه های دینی بدان بسیار بها داده شده است. تا آن جا که از آ؛ به عنوان مخ العباده (مغز عبادت) یاد شده و قرآن نیز همگان را بدان فرا خوانده است.

نقش کلیدی دعا در تعلیم و تربیت و هدایت انسان و قرب معنوی به خداوند موجب شد که معصومان با بهره گیری از آن به هدایت و تعلیم و تربیت انسان ها بپردازند. دعاها در قالب های مختلف و با مضامین و معارف بلند عبادی، سیاسی و اجتماعی بیان شده اند.

گاهی معصومان(ع) به عبادت، مناجات و دعا می پرداختند. گاهی مردم، اصحاب و یاران ائمه از آنها می خواستند که به تعلیم و تربیت آن ها بپردازند و یاجهت رفع مشکلات آنان دعا کنند.

البته در بیان دعا مخاطب، خواست و شرایط زمان و مکان نقش بنیادی داشتند؛ از این رو مضامین دعا ها متفاوت است.

نام گذاری دعاها و مناجات ها معمولاً از سوی معصومان(ع) صورت نگرفته و اسامی دعا ها را عرف و یا افرادی انتخاب می کردند که به تدوین کتاب های دعا و کلمات معصومان(ع) و جمع آوری دعاها می پرداختند. در گزینش اسامی دعا ها عوامل متعدد دخالت داشته اند.

گاهی دعا به اسم راوی و یا کسی که دعا جهت تعلیم و تربیت او بیان شده، انتخاب شدهاست.

مانند دعای کمیل. گاهی اسم دعا در راستای موضوع مهم دعا که مورد عنایت بوده، انتخاب شده است، مانند دعای فرج که پیام اصلی دعا، فرج و گشایش در ظهور امام زمان(ع) می باشد. همچنین اسامی برخی از دعاها از کلمات و واژه های موجودات در همان دعاها انتخاب شده است، مانند دعای مجیر، یا دعای جوشن که به معنای زره است.

در مفاتیح الجنان آمده که جبرئیل این دعا را به پیامبر تعلیم داد تا همچون زره او را در مقابل و بلاها و عذاب دوزخ در قیامت محافظت نماید. غالباً در ابتدای دعاهای معروف در کتاب های ادعیه، سبب نام گذاری آن ها بیان شده است.

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.