آیا مردگان در آن دنیا بر اعمال ما واقف اند؟ وقتی دعا یا رکعتی نماز برای آرامش روحشان می خوانیم،آن ها می فهمند که از طرف چه کسی بوده؟

0 41

شایان ذکر است که شناخت امور جزئیات عالم برزخ و قیامت، از طریق آیات و روایات ممکن است.

به مقتضای روایات معصومان(ع) می توان گفت که ارواح مردگان تا حدودی میتوانند بر کارهای بشر در جهان طبیعت آگاه گردند. نه آگاه در همه زمینه ها و موارد از پیامبر اسلام(ص) نقل شده است که فرمود: الناس نیامٌ فإذا ماتوا انْتبهو؛ انسان ها در خوابند. آن گاه که مردند، بیدار می شوند.

از این که عالم برزخ عالم بیداری است، می فهمیم که شعاع علم و معرفت ارواح در برزخ بیش تر از دنیا است، لیکن عالم برزخ نسبت به عالم قیامت مانند خواب به بیداری است.

ادراکات و شعاع معرفتی و حیات در عالم قیامت به مراتب نسبت به عالم برزخ قوی تر است. به همین جهت قرآن عالم قیامت را عالم حیات معرفی کرده است (و إنّ

الدار الاخره لَهِیَ الحیوان).

از این که عالم قیامت نسبت به عالم برزخ، عالَم بیداری است، فهمیده می شود که دانش ارواح در برزخ بر امور دنیا و اعمال بازماندگان محدود است و موارد علم نسبت به موارد جهل بسیار ناچیز است. این سخن مورد تأیید روایات معصومان(ع) می باشد. در روایت آمده است: ارواح مؤمنان در بهشت اجتماع می کنند. هرگاه روح تازه ای وارد شد، از او درباره امور دنیایی و انسان ها می پرسند.

از این روایات فهمیده می شود که اطلاعات آنان در مورد دنیا محدود است، و به نسبت کارها و منزلتشان احاطه علمی دارند. هر که در این دنیا بیشتر بصیرت کسب کرده باشد. در آن دنیا بیشتر بینا و آگاه است.

مرقوم داشته اید: دعای خیر و آمرزش و نماز و خیرات که برای روح اموات هدیه می شود، آیا می فهمند که از طرف چه کسی فرستاده شده است؟ این بسته به قدر و منزلت ارواح است. اگر چه عالم برزخ نسبت به این دنیا از نظر علم و آگاهی مانند بیداری به خواب است، لیکن همه در یک حد نیستند. اگر انسان با کارهایش در دنیا خوب بصیرت پیدا کند، شعاع علم و آگاهیش در برزخ بیشتر می شود. اگر با کارهای خوب، روحش به کال رسیده باشد، از قدرت آگاهی خوبی بهره مند می شود و به کارهای خیر بازماندگان آگاهی پیدا می کند. در برخی از رؤیاهای صادقه این امر به اثبات رسیده است که ارواح مردگان به هدیه بازماندگان واقف می گردند، و در انتظار آن می باشند. ازجمله مرحوم علامه سید محمد حسین حسینی تهران در کتاب معاد شناسی نقل می کند که: یکی از بستگان سالیان متمادی در هر شب برای پدر و مادرش دو رکعت نماز هدیه می کرد. در موقعیتی به جهت کثرت مشغله چند شبی نتوانست این دو رکعت نماز را برای ارواح پدر و مادر هدیه کند. فردی از بستگانش مادر او را خواب می بیند و مادر اظهار ناراحتی می کند و به او پیغام می دهد که فلانی چند شب است که غذای ما را نفرستاده است.

این سخن به گوش فرزند رسید و گفت: راست است. چند شبی است به جهت گرفتاری نتوانستم برای پدر و مادرم دو رکعت نماز بخوانم.

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.