افرادی که در دنیا ظلم و ستم میکنند،در دنیا مجازات میشوند یا در آخرت ؟

0 380

افرادی که در دنیا ظلم و ستم میکنند،در دنیا مجازات میشوند یا در آخرت ؟

از آیات و روایات استفاده میشود که سنت الهی بر تأخیر عذاب تا روز قیامت قرار گرفته و هرگونه محاسبه و جزا در سرای آخرت صورت میگیرد و دنیا سرای عمل است. امام علی (ع) میفرماید: امروز موقع کار است و محاسبه ای نیست و فردا هنگام محاسبه است و کار نیست.(۱)

از برخی آیات و روایات دیگر استفاده میشود که بعضی از گناهان همچون ستم به دیگران در دنیا، مجازات دارد و ستمکاران به سزای اعمال ناشایست خود میرسند.

در آیات در مورد قوم ستمکار ثمود میگوید: زلزله آنها را فرو گرفت و درهم کوبید،(۲) و گاه میگوید: صاعقه آنها را فرو گرفت(۳)یا صیحه آسمانی دامانشان را گرفت.(۴)

قرآن در مورد چگونگی هلاکت و سرانجام ظالمان میگوید: ببین این خانه های آنها است که به خاطر ستم ایشان خالی مانده،(۵) نه صدایی از آنها به گوش میرسد و نه جنب و جوش در آنها وجود دارد و نه از آن همه زرق و برقها و ناز و نعمتها و مجالس پر گناه اثری باقی است.

آری، آتش ظلم و ستم در آنها افتاد و همه را سوزانید و ویران کرد.

از ابن عباس روایت شده که: من از قرآن به خوبی استفاده کرده ام که ظلم و ستم، خانه ها را ویران میکند، سپس به آیه فتلک بیوتهم خاویه بما ظلمو استدلال کرد.(۶)

تأثیر ظلم در ویران کردن شهرها و جامعه ها با هیچ چیز قابل مقایسه نیست. ظلم صاعقه مرگبار، زلزله ویرانگر و همچون صیحه مرگ آفرین آسمانی است و تاریخ بارها این حقیقت را اثبات کرده که دنیا ممکن است که با کفر ادامه یابد اما با ظلم قابل دوام نیست.

درروایتی از پیامبر اسلام (ص) نقل شده است: ظلم از گناهانی است که مجازات ان در دنیا داده میشود و به آخرت واگذار نمیشود(۷)

شما به دنبال این مطالب هستید:

در برخی از روایات وارد شده است که برخی از گناهان هست که موجب نزول نعمت و عذاب میشود. (۸) همچنین گاهی خداوند انسانهایی را که دچار گناه شده اند، در دنیا عذاب میکند، تا موجب بیداری آنها شود بلکه از کار زشت دست بردارند و رو به سوی خداوند آورند که این گونه عذابها لطف در حق بندگان است.

 

پی نوشت ها :

۱ – نهج البلاغه ، خطبه ۴۲٫

۲ – اعراف ، ۷۸٫

۳ – ذاریات ، ۴۴٫

۴ – هود ، ۶۷٫

۵ – نمل ، ۵۰

۶ – مجمع البیان، ذیل آیه ۵۰، سوره نمل. اهمیت باور به آخرت

۷ – وسائل الشیعه ، ج۱۶، ۲۷۴، مستدرک الوسائل ، ج ۱۲، ص ۸۷٫

۸ – بحارالانوار ۷، ۳۷۳ و ج ۷۱ / ۷۴٫

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.