با توجه به آیات قرآن بهره آدمی نسبت به شناخت، در موقع ورود به این دنیا چگونه است؟

0 39

در قرآن مجید بعضی از آیات می گوید: آدمی در موقع ورود به این دنیا چیزی نمی داند. مانند:
۱٫ «وَاللهَ َاخرَجَکُم مِن ُبطونِ اُمَهاتِکُم لَا تَعلَمُونَ شَیئاً» نحل/ ۸۷ [و خداوند شما را از درون شکمهای مادرانتان بیرون آورده است، در حالیکه چیزی نمی دانید.]
در مقابل این نوع از آیات، مواردی در قرآن دیده می شود که اشاره به تعلم انسان پیش از قرارگرفتن در مسیر طبیعی حیات می نماید. مانند:

۲٫ « َو عَلَّمَ آدَمَ الَاسماءَ کُلَها» بقره/۳۱ [و خداوند به آدم [و اولاد او] همه اسماء را تعلیم نمود.]

و بدانجهت که خداوند می خواست حکمت آفرینش آدم و نسل او را برای ملائکه توضیح دهد، معلوم می شود که نسل آدم نیز از نوعی شناخت از آن اسماء که عبارت است از حقایق بهره مند است، زیرا سئوال ملائکه درباره خلقت آن آدم شخصی نبوده است.

۳٫ « َو اِذ اَخَذَ رَبُّکَ مِن بَنی آدَمَ مِن ظُهُورِهِم ذُریَتَهِم وَاَشهَدَهُم عَلی اَنفُسِهِم اَلَستُ بِرَبکُم قالوُا بَلی شَهِدنا» اعراف/۱۷۲
[و هنگامی که پروردگار تو از پشتهای فرزندان آدم نسل آنان را گرفته و آنانرا بر خودشان شاهد قرار داد که آیا من پروردگار شما نیستم؟ گفتند: بلی ما شاهد بر خویشتن شدیم.]

اگرچه مورد این آیه فقط درک و دریافت خداوندی و شهادت به ربوبیت او است، ولی لوازم و مختصات چنین دریافت و شهادتی یک عده معلومات است که فرزندان آدم می باید آنها را داشته باشند. مگر اینکه چنین احتمال داده شود که مقصود از گرفتن نسل اولاد آدم و مخاطب ساختن آنان بوسیله عقل و وجدان است که در جریان طبیعی رشد مغز و روان انجام می گیرد.

همچنین بعضی از آیاتی که کلمه تذکر را بکار برده است که یکی از معانی شایعه آن بیاد آوردن می باشد و لازمه بیاد آوردن اینست که حقایقی در درون انسانی وجود دارد که بوسیله تبلیغ پیامبران و تعلیم و تربیتهای معمولی بیاد آورده می شوند.

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.