در مقایسه بین دو نفری که یکی به خاطر ترس از خداوند معصیّت نکرده و دیگری معصیّت کرده و بعد توبه نموده است آیا نفر اوّل ضرر نکرده است؟

0 5

به نظر می رسد که این قیاس خالی از لطف باشد. چطور می توان بین کسی که با ترک لذّت موفّق گشته و شامل این آیه نورانی شده که: «و امّا من خاف مقام ربه و نهی النفس عن الهوی فانّ الجنه هی المأوی(۱); کسی که از مقام خدای خویش هراسیده و مخالفت با هوی و هوس خویش نموده بهشت پناهگاه اوست»، با کسی که چنین جرأتی پیدا کرده که در مقابل ربّ الارباب قد علم کند، مقایسه نمود؟ در ضمن چطور انسان اطمینان یابد که بعد از گناه و مخالفت با مولای خویش توفیق توبه داشته باشد؟ اگر توبه نیز نصیب انسان شود و مورد قبول الهی گردد به منزله بازگشت به جایگاه اوّل است.
در اینجا می توان فهمید آنکه گناه نکرده چه مقدار در راه تکامل جلو رفته و گناهکار به چه اندازه صدمه دیده است. یکی از بزرگان در این باره مثال زیبایی دارد. وقتی یک قوری چینی زیبا شکسته شد، می توان آن را بند زد و دوباره از آن استفاده کرد; امّا آیا ارزش اوّلیه خود را دارد؟ گناهکار نیز بعد از توبه چنین است.
 
( بخش پاسخ به سؤالات )

ـــــــــــــــــــــ
۱ – سوره نازعات، آیه ۴۱ – ۴۰٫

ـ۵ـ

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.