مجموع صحاح و مسانید معروف اهل سنت و نیز خصوصیات آنها چیست؟

0 4

هنوز سه قرن از تاریخ هجرت نگذشته بود که از طرف محدثان اسلامی، صحاحی که معروفترین آنها صحاح ششگانه است، تالیف یافته و به مرور زمان، در میان آنان معروف و مشهور گردید، اینک نام و خصوصیات آنها:
۱٫ صحیح محمد بن اسماعیل بخاری متولد سال ۱۹۴، و متوفی ۲۵۶؛ محدثان اهل تسنن درباره صحیح بخاری سخنان بسیار اغراق آمیری دارند، در حالیکه در این کتاب از نواصب و خوارج نقل حدیث شده اما از حضرت صادق (ع) و فرزندان گرامی او که بخاری با اکثر آنها معاصر بود حتی بعنوان نمونه هم یک حدیث نقل نشده است.
۲٫٫صحیح مسلم بن حجاج قشیری نیشابوری که در سال ۲۰۴ چشم به جهان گشود و در سال ۲۶۱ چشم از جهان بست؛ با این که صحیح وی مزایایی دارد که صحیح بخاری فاقد آن است – مع الوصف – از نظر اعتبار و شهرت حائز درجه دوم میباشد.
۳٫صحیح ابو داوود، سلیمان بن اشعث سجستانی، وی در سال ۲۰۲ متولد شد، و در سال ۲۷۵ در بصره درگذشته است و احادیث آن بسان صحاح آینده غالبا’ مربوط به احکام فقهی اسلام می باشد.
۴٫صحیح ابو عیسی، محمد بن عیسی ترمذی، متولد سال ۲۰۹ و متوفای سال ۲۷۹، وی نخستین کسی است که احادیث نبوی را به سه قسم بنامهای صحیح و حسن و ضعیف تقسیم نمود در صورتی که پیش از وی، تقسیم حدیث از صحیح و غیر صحیح تجاوز نمی نمود.
۵٫صحیح احمد بن شعیب نسائی که در سال ۲۱۵ در نیشابور دیده به جهان گشود و در سال ۳۰۳ درگذشت.
۶٫صحیح محمد بن یزید بن عبدالله بن ماجه قزوینی که در سال ۲۷۵ درگذشته است و گروهی، سنن دارمی متوفای ۲۵۵ را بر صحیح ابن ماجه مقدم داشته اند و آن را صحیح ششم می شمارند.
گاهی این صحاح چهارگانه اخیر را « سنن» نیز می گویند از این نظر که اکثر و یا همه احادیث آنها مربوط به سنن و احکام فقهی اسلام است و حق این است که این چهار کتاب اخیر «سنن» است نه صح،اح زیرا شرایطی را که نویسندگان دو صحیح نخست در راوی رعایت کرده اند، نویسندگان سنن در نظر نگرفته اند.
در میان مسانید زیاد، مسند احمد، مقام اول را حائز است، با اینکه مسانید از نظر اعتبار پایین تر از صحاح شمرده می شوند و از نظر اعتبار به درجه صحاح نمی رسند مع الوصف – مسند احمد مشهورترین مسندی است که در اختیار محدثان اسلامی قرار گرفته است و پیوسته بر مسانید دیگر مانند مسند سلمان بن داوود طیالسی، متوفای سال ۲۰۴ و مسند امام عبدالله بن محمد بن القاضی معروف به ابن ابی شیبه متوفای ۳۲۵ و دیگر مسندها مقدم شمرده میشود. (کشف الظنون ۲/۴۲۰)
هر گاه بر این صحاح ششگانه و دو مسند دارمی و مسند احمد، کتاب « موطا » امام « مالک بن انس » متولد سال ۹۱ و یا ۹۳ و متوفای سال ۱۷۹ را اضافه کنیم، این نه کتاب، مجموع صحاح و مسانید معروف اهل تسنن را تشکیل میدهند و میتوانند منبع بزرگی برای احادیث نبوی باشند و اخیراً از طرف گروهی از خاورشناسان فهرست دقیقی در ۹ جلد برای این نه کتاب بنام « المعجم المفهرس لالفاظ الحدیث النبوی » نوشته شده و منتشر گردیده است.

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.