اوصاف ممتاز حضرت ایوب چیست؟

0 21

خداوند در قرآن کریم سه صفت از اوصاف ممتاز انسان سالک را برای ایوب (ع) ذکر می کند: (إِنّا وَجَدْناه صابِراً نِعْم الْعَبْد إِنَّه أوَّاب) ص/۴۴٫

سلاح انسانها در تحمل سختیها و دفع کمین رهزنان، صبر و عبودیت و رجوع فراوان است و مهمتر از همه، صبر است و نسبت صبر به ایمان، نسبت سر است به بدن، همان طور که بدن بی سر موثر نیست، ایمان بی صبر هم اثر و سودی ندارد و نیز از همین روست که درباره حضرت ایوب تعبیر بسیار بلند و لطیف (ما او را صابر یافیتم) نازل شده است.

انسانی که آزاد از هوس بوده، به میل خود یا به هوس دیگران کار نمی کند، عبد صالح و مخلص خداست. ( اَوب) به معنای رجوع است و (اَوّاب) یعنی بسیار رجوع کننده، که صیغه مبالغه یا حرفه و پیشه است، یعنی کسی که شغل و پیشه او (اَوب) و رجوع است و پی در پی به سمت خدا حرکت می کند. پیامبران سالکانی هستند که دایم در رجوعند و درهمه حالات به سوی خدا حرکت می کنند و لحظه به لحظه زنگ قافله إلی الله را می شنوند.

پس انسان صابراهل رجوع است و در حالی که در متن جامعه است و مردم را هدایت می کند و تلخیها را تحمل می کند و مشکلات اجتماعی را به دوش می کشد قدم به قدم به سوی خدا می رود.

سرّ رجوع دایمی انبیا و اولیای الهی این است که آنان عالم را مثل آبشار می بینند و صدای آبشار فیض الهی همواره به گوششان می رسد، یعنی هر لحظه فیض آن را تازه می یابند. چنین نیست که یک فیض دو لحظه بماند. بلکه برای سالکان همه پدیده های جهان هر لحظه نو و تازه است؛ آنان نه چیزی را بی جان مشاهده می کنند و نه شیئی را آرام می نگرند، بلکه همه را زنده و پویا و گویای نام حق و جویای قرب الهی می بینند. روشن است که نیل به این مقام والا، بردباری همه جانبه می طلبد.

فرق مهمّ عبادت پیامبران با دیگران، در حصولی و تحصیلی بودن آن است، بدین معنا که دیگران عبادت می کنند تا به مقامهای معنوی برسند، ولی پیامبران که به این مقامها رسیده اند، چون به این مقام رسیده اند ،عبادت اختیاری ، دارند.

عبادت برای دیگران جنبه تحصیلی دارد و برای انبیا جنبه حصولی.

انبیا چون به مقصد رسیده اند، عبادت می کنند. یعنی عبادت کردن آنها بر اثر حصول کمال است ولی افراد عادی عبادت میکنند تا به مقصد که تحصیل کمال است برسند. به همین دلیل انبیا می شوند: امام الصابرین، امام العابدین، امام اولی الالباب و … و دیگران در این مراحِل کمال، امّت آنان خواهند بود.

باید دانست که راه این بزرگان که الگوی ما هستند، راهی است رفتنی و بهترین وسیله و سلاح، صبر و بردباری است تا انسان بتواند در پرتو آن، راه را طی کند و به مقصد برسند.

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.