قرآن مجید درباره اثبات معاد جسمانی و روحانی چه می‎فرماید؟

0 24

معاد از نظر قرآن، جسمانی و روحانی است؛ یعنی در روز قیامت هم جسم انسان محشور می‎شود و هم روح انسان. به عبارت دیگر، هم روح انسان مشمول نعمتها و عذابهای الهی قرار می‎گیرد و هم جسم؛ زیرا مقتضای عدل الهی بر این نهاده شده است که اگر انسان در دنیا مرتکب ثواب یا گناهی شد چون جسم و روح به همراه یکدیگر انجام داده‎اند، در قیامت عذاب و پاداش نصیب هر دو شود.

اساساً، در صدر اسلام آنچه موجب تعجّب منکران معاد واقع شد، معاد جسمانی بود نه روحانی؛ زیرا عقل بسیاری از مردم، در چشم آنهاست و تنها آنچه را می‎بیند، باور می‎کنند. از این رو، منکران معاد می‎پرسیدند چگونه ممکن است این انسان پس از مرگ و تبدیل شدن به خاک، دوباره زنده ‎شود و با همین جسم و بدن خاکی در قیامت مورد ثواب و عذاب قرار گیرد؟ در پاسخ به این شبهه خداوند متعال در سوره نبأ آیه ۷ و ۸ می‎فرماید «قالَ الَّذینَ کَفَروُا هَلْ نَدْلُّکُمْ عَلی رَجُل یُنَیِّئُکُمْ اِذا مُزَقتُمْ کُلَّ مُمَزَّق اِنَّکُمْ لَفی خَلْقَ جَدید، اَفْتری عَلَی اللّهِ کَذِباََ اَمْ بِهِ جَنَّه بَلِ الَّذینَ لایُوْمِنُونَ بِالاخِرَهِ فَی الْعَذابِ وَالضّّلالِ الْبَعیدَ» [کافران گفتند آیا مردی را به شما نشان دهیم که به شما خبر میدهد هنگامی که [ مردید ] سخت از هم متلاشی شدید، [ بار دیگر ] آفرینش تازه‎ای خواهید یافت؟ آیا او بر خدا دروغ بسته یا به نوعی جنون گرفتار است؟ [ چنین نیست ]، بلکه کسانی که به آخرت ایمان نمی‎آورند، در عذاب و گمراهی دوری هستند (و نشانه گمراهی آنها همین انکار شدید است)]

قرآن مجید برای اثبات معاد جسمانی و روحانی به مثل تمسک جسته است؛ همانگونه که سیره قرآن در مورد تفهیم، استفاده از مثل است، برای این مطلب نیز سه مثل ذکر کرده است

۱ – مثال به زندگی گیاهان و تشبیه جهان پس از مرگ، به زنده شدن گیاهان.

۲ – مثال به دوران جنین که خلقت انسان از نطفه کوچکی شروع می‎شود و هر روز برای جنین، یک معاد و زندگی جدیدی به شمار می‎رود.

– مثال به خواب اصحاب کهف، که خواب آنها همانند مرگ بود و خداوند پس از سالهای طولانی آنها را زنده گردانید.

و گرنه چطور ممکن است کسی سیصد و اندی سال بخوابد در حالی که نه آبی بنوشد و نه غذایی بخورد و سپس سالم از خواب برخیزد؟

بنابر آیه قرآن، اصحاب کهف در حدود یک میلیون روز در خواب بودند، این افراد بی‎آنکه آبی بنوشند و غذایی بخورند بعد از این مدت طولانی، سالم از خواب برخاستند، در حالی که یک انسان بطور عادی، دو تا سه روز بیشتر بدون آب و غذا دوام نمی‎آورد.

بنابراین، اصحاب کهف انسانهای شبیه مرده‎ای بودند که خداوند بعد از سیصد و اندی سال آنها را بیدار کرد. خداوندی که قادر است اصحاب کهف را بعد از یک خواب یک میلیون روزه بیدار کند، چگونه قادر نخواهد بود که مردگان را زنده کند!

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.