در جنگ تبوک، قرآن با کسانی که از رفتن به جنگ، سرباز زدند، چه برخوردی کرد؟

0 19

قرآن با شدت هر چه تمامتر مردم را به جهاد دعوت می​کند، گاهی به زبان تشویق و گاهی به زبان ملامت و سرزنش، و گاهی به زبان تهدید، با آنها سخن می​گوید و از هر دری برای آماده ساختن آنها وارد می​شود.

نخست می​گوید «ای کسانی که ایمان آورده​اید، چرا هنگامی که به شما گفته می​شود در راه خدا و به سوی میدان جهاد حرکت کنید سستی و سنگینی به خرج می​دهید»؟ توبه/۳۸٫

البته این وضع گروهی از مسلمانان ضعیف الایمان بود نه همه آنان.

سپس با سخن ملامت​آمیزی می​گوید «آیا به زندگی دنیا، این زندگی پست و زودگذر و ناپایدار، بجای زندگی وسیع و جاودان آخرت راضی شدید؟ با این که فوائد و متاع زندگی دنیا در برابر زندگی آخرت یک امر ناچیز بیش نیست». توبه/۳۸٫

چگونه یک انسان عاقل تن به چنین مبادله زیانباری ممکن است بدهد، و چگونه متاع فوق​العاده گرانبها را به خاطر دستیابی به یک متاع ناچیز و کم​ارزش از دست می​دهد؟ سپس مسئله را از لحن ملامت آمیز بالاتر برده و شکل یک تهدید جدی به خود می​گیرد و می​گوید «اگر شما به سوی میدان جنگ حرکت نکنید خداوند به عذاب دردناکی مجازاتتان خواهد کرد». توبه/۳۹٫

و اگر گمان می​کنید با کنار رفتن شما و پشت​کردنتان به میدان جهاد چرخ پیشرفت اسلام از کار می​افتد و فروغ آئین خدا به خاموشی می​گراید سخت در اشتباهید زیرا «خداوند گروهی غیر از شما از افراد با ایمان و مصمم و مطیع فرمان خود را به جای شما قرار خواهد داد». توبه/۳۹٫

گروهی که از هر نظر مغایر شما هستند نه تنها شخصیتشان بلکه ایمان و اراده و شهامت و فرمانبرداریشان غیر از شما است.

«و از این رهگذر هیچ​گونه زیانی نمی​توانید به خداوند و آئین پاک او وارد کنید». توبه/۳۹٫

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.