چه لزومی داشت که بعد از صلح حدیبیه و بازگشت مسلمانان بدون انجام حج، خداوند سکینه (آرامش) را طبق آیه ۲۷ سوره فتح بر مومنان نازل کند؟

0 1

پیامبر(ص) خوابی دیده بود ـ رؤیای الهی و رحمانی ـ که با یارانش وارد مسجد الحرام می​شود، و به دنبال آن به عزم زیارت خانه خدا حرکت کرد، غالب اصحاب فکر می​کردند تعبیر این خواب و رؤیای صالحه در همین سفر واقع می​شود، در حالی که مقدر چیز دیگری بود، این از یکسو.

از سوی دیگر مسلمانان محرم شده بودند و حیوانات قربانی با خود آورده بودند، اما برخلاف انتظارشان توفیق زیارت خانه خدا نصیب آنها نشد و پیامبر(ص) دستور داد در همان حدیبیه شتران قربانی را نحر کنند، و از احرام بیرون آیند، کاری که برای آنها بسیار سخت و باور ناکردنی بود، چرا که آداب و سنن آنها و نیز دستورات اسلام ایجاب می​کرد تا مناسک عمره را انجام ندهند از احرام بیرون نیایند.

از سوی سوم در مواد صلحنامه حدیبیه مطالبی که پذیرش آن بسیار سنگین می​نمود، از جمله اینکه اگر کسی از قریش مسلمان شود و به مدینه پناه آورد مسلمانان او رابه خانواده​اش تحویل دهند، اما عکس آن لازم نیست!

از سوی چهارم به هنگام تنظیم صلحنامه، قریش حاضر نشدند کلمه «رسول الله» کنار نام محمد(ص) باشد، و «سهیل» نماینده قریش با اصرار آن را حذف کرد، و حتی با نوشتن «بسم الله الرحمن الرحیم» نیز موافقت نکرد، و اصرار داشت به جای آن «بسم اللهم» نوشته شود که با سنت اهل مکه سازگار بود، واضح است این امور هر کدام به تنهائی مطلب ناگواری بود تا چه رسد به مجموع آنها، و به همین جهت تزلزلی در قلوب افراد ضعیف الایمان افتاد، حتی وقتی سوره فتح نازل شد بعضی با تعجب پرسیدند چه فتحی؟!

اینجا است که باید لطف الهی شامل حال مسلمانان شود و سکینه و آرامش را به دلهای آنها بازگرداند، نه تنها ضعف و فتوری در آنان راه نیابد، بلکه بر قدرت ایمان آنها افزوده شود.

این آرامش ممکن است جنبه عقیدتی داشته باشد، و تزلزل اعتقاد را برطرف سازد، یا جنبه عملی، به گونه​ای که ثبات قدم و مقاومت و شکیبائی به انسان بخشد.

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.