چه شد که مسلمانان تصمیم گرفتند که در جنگ احد، خارج از شهر مدینه با کفار قریش و مکه بجنگند؟

0 12

پیامبر هنگامی که به طور مخفیانه از طریق عموی خود عباس خبر آماده شدن دشمن برای جنگ را فهمید پس از چند روز، همه اصحاب و اهل مدینه را دعوت کرد و برای رسیدگی به این وضع جلسه​ای تشکیل داد، و موضوع دفاع را آشکارا با آنها در میان گذاشت، سپس در اینکه در داخل مدینه به پیکار دست زنند، و یا اینکه از شهر خارج شوند، با مسلمانان به مذاکره پرداخت، عده​ای گفتند که از مدینه خارج نشویم، و در کوچه​های تنگ شهر با دشمن بجنگیم، زیرا در این صورت حتّی مردان ضعیف و زنان و کنیزان نیز به لشگر می​توانند کمک کنند.

«عبدالله بن ابی» بعد از گفتن این سخنان اضافه کرد ای رسول خدا! تاکنون هیچ دیده نشده است ما داخل حصارها و درون خانه خود باشیم، و دشمن بر ما پیروز شود!.

این رأی بخاطر وضع خاص مدینه در آن روز مورد توجه پیغمبر(ص) هم بود، او نیز می​خواست در مدینه توقف کنند و در داخل شهر با قریش به مقابله پردازند، ولی گروهی از جوانان و جنگجویان با این رأی مخالف بودند، «سعد بن معاذ» و چند نفر از قبیله اوس، برخاسته گفتند ای پیامبر! در گذشته کسی از عرب قدرت اینکه در ما طمع کند نداشته است، با اینکه در آن موقع ما مشرک و بت​پرست بودیم، و هم اکنون که تو در میان ما هستی، چگونه می​توانند در ما طمع کنند، نه، حتماً باید از شهر خارج شده با دشمن بجنگیم، اگر کسی از ما کشته شود شربت شهادت نوشیده است، و اگر هم کسی نجات یافت به افتخار جهاد در راه خدا نائل شده است.

اینگونه سخنان و حماسه​ها طرفداران خروج از مدینه را بیشتر کرد بطوری که طرح «عبدالله بن ابی» در اقلیت افتاد.

خود پیغمبر(ص) با اینکه تمایل بخروج از مدینه نداشت به این مشورت احترام گذاشت و نظریه طرفداران خروج از مدینه را انتخاب کرد و با یک نفر از اصحاب برای مهیا کردن اردوگاه از شهر خارج شد و محلی را که در دامنه کوه احمد از جهت شرائط نظامی موقعیت حساسی داشت برای اردوگاه انتخاب فرمود.

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.