بنی اسرائیل در مقابل دعوت موسی (ع) برای رفتن به «سرزمین مقدس» چه گفتند و چه کردند؟

0 10

بنی اسرائیل در برابر این پیشنهاد موسی همانطور که روش افراد ضیعیف و ترسو و بی​اطلاع است که مایلند همه پیروزیها در سایه تصادفات و یا معجزات برای آنها فراهم شود و به اصطلاح لقمه را بگیرند و در دهانشان بگذارند «به او گفتند ای موسی! تو که میدانی در این سرزمین جمعیتی جبار و زورمند زندگی می​کنند، ما هرگز در آن گام نخواهیم گذاشت تا آنها این سرزمین را تخلیه کرده و بیرون روند، هنگامی که آنها خارج شوند ما فرمان تو را اطاعت خواهیم کرد و گام در این سرزمین مقدس خواهیم گذاشت». مائده/۲۲٫

این پاسخ بنی اسرائیل بخوبی نشان می​دهد که استعمار فرعونی در طول سالیان دراز چه اثر شومی روی نسل آنها گذارده بود.

ولی بنی اسرائیل می​بایست، سرزمین مقدس را با فداکاری و تلاش و کوشش و جهاد بدست آورند و اگر فرضاً بر خلاف سنت الهی با یک معجزه تمام دشمنان بدون هیچگونه اقدامی محو و نابود می​شدند و بنی اسرائیل بدون رنج و زحمت وارث این منطقه آباد و وسیع می​شدند تازه از اداره کردن آن عاجز می​ماندند و علاقه​ای به حفظ چیزی که برای آن زحمتی نکشیده بودند، نشان نمی​دادند و آمادگی و شایستگی چنان کاری را نداشتند.

ضمناً منظور از قوم جبار در اینجا آن​گونه که از تواریخ استفاده می​شود جمعیت «عمالقه» بوده​اند که اندامهای درشت و بلند داشتند.

سپس قرآن می​گوید «در این هنگام دو نفر از مردان با ایمان که ترس از خدا در دل آنها جای داشت و بهمین دلیل مشمول نعمتهای بزرگ او شده بودند و روح استقامت و شهامت را با دوراندیشی و آگاهی اجتماعی و نظامی آمیخته بودند برای دفاع از پیشنهاد موسی(ع) بپا خاستند و به بنی اسرائیل گفتند شما از دروازه شهر وارد بشوید هنگامی که وارد شدید (و آنها را در برابر عمل انجام شده قرار دادید) پیروز خواهید شد، ولی باید در هر صورت از روح ایمان استمداد کنید و بر خدا تکیه نمائید تا به این هدف برسید اگر ایمان دارید». مائده/۲۳٫ درباره اینکه این دو نفر چه کسانی بوده​اند غالب مفسران نوشته​اند که آنها «یوشع بن نون» و «کائب بن یوفنا» (یفنه) بوده​اند که از نقبای دوازده​گانه بنی اسرائیل محسوب می​شدند.

بنی اسرائیل هیچیک از این پیشنهادها را نپذیرفتند و بخاطر ضعف و زبونی که در روح و جان آنها لانه کرده بود، صریحاً بموسی خطاب کرده، گفتند «ما تا آنها در این سرزمینند هرگز و ابداً وارد آن نخواهیم شد تو و پروردگارت که به تو وعده پیروزی داده است بروید و با عمالقه بجنگید هنگامی که پیروز شدید به ما خبر کنید ما در اینجا نشسته​ایم»! مائده/۲۴٫

بنی اسرائیل جسارت را در مقابل پیامبر خود به حداکثر رسانیده بودند، زیرا اولا با کلمه «ابداً» مخالفت صریح خود را اظهار داشتند و ثانیا با این که جمله که «تو و پروردگارت بروید و جنگ کنید ما در اینجا نشسته​ایم» موسی و وعده​های او را در واقع تحقیر کردند و حتی به پیشنهاد آن دو مرد الهی نیز اعتنا نکردند و شاید کمترین جوابی نگفتند.

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.