آیا این ادعا که تألیف کتاب در زمان خلفای راشدین ممنوع بوده، صحیح است؟

0 5

آنچه جرجی زیدان به خلفای راشدین نسبت می دهد دروغ محض است.

نه مسأله شهری شدن مطرح بوده است و نه مسأله منع از تدوین و تألیف که جرجی زیدان فرع بر آن دانسته است.

مسأله ای که بوده است و جرجی زیدان و دیگران به آن شاخ و برگ داده اند یکی ممنوعیت صحابه پیغمبر از خروج از مدینه و توطن در نقطه دیگر است و دیگر منع از کتابت احادیث نبوی است، و این هر دو مربوط است به خلیفه دوم نه به همه خلفای به اصطلاح راشدین.

چنانکه می دانیم در قدیمی ترین کتب تاریخ اسلامی اختلاف نظر علی(ع) و بعضی دیگر از صحابه از یک طرف و عمر و بعضی صحابه دیگر از طرف دیگر در مسأله کتابت حدیث ذکر شده است و خود مسأله خروج از مدینه و توطن در نقطه دیگر ـ چنانکه می دانیم ـ وسیله علی(ع) که کوفه را دارالخلافه قرار داد و برخی صحابه دیگر نقض شد؛ علیهذا سخن جرجی زیدان «اصلاً» و «فرعاً» بی‎اساس است.
ادوارد براون نیز مدعی است که در قرن اول هجری با اینکه شور علمی مسلمانان فوق العاده زیاد بود، کتابی تدوین نشد؛ کلیه معلومات سینه به سینه و نسل به نسل شفاهاً منتقل می‎گشت و قرآن تقریباً تنها اثری بود که به نثر عربی باقی بود.
ولی این نظر بی اساس است. از مطالعه دقیقتر در آثار صدر اسلام معلوم می گردد که کتابت و یادداشت از زمان پیغمبر اکرم معمول شد و ادامه یافت.

مدارک فراوان برای اثبات این مدعا وجود دارد.

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.