یکی از رمز و رازهای موفقیت امام علی(ع) چیست؟

رمز و رازهای موفقیت امام علی(ع)
0 8

موفقیت امیرالمؤمنین در میان مردم، یکی مرهون فصاحت اوست. نهج البلاغه که از تآلیف آن هزار سال می گذرد، یعنی از هنگامی که به صورت کتاب درآمد هزار سال می گذرد و از انشاء خطبه ها حدود هزار و سیصد و پنجاه سال قمری می گذرد، چه در قدیم و چه در زمان معاصر مقام عالی خود را حفظ کرده است.

یک وقت استقصا کردم از قدیم و جدید، از همان زمان امیرالمؤمنین تا عصر جدید و امروز، دیدم همه ادبا و فصحای عرب در مقابل کلمات امیرالمؤمنین از نظر فصاحت و بلاغت خضوع دارند.

گفته اند در مصر در سالهای اخیر برای شکیل ارسلان ـ که به او «امیر البیان» یعنی امیر سخن میگفتند ـ جلسه ای افتخاری تشکیل داده بودند، به نام او، به عنوان تقدیر و قدردانی از او، کسی که رفته بود برای شکیل ارسلان سخن بگوید، مقایسه ای کرده بود میان او و امیرالمؤمنین؛ گفته بود که این شکیل، امیر بیان و سخن در عصر ماست آنچنان که علی بن ابیطالب در زمان خودش امیر سخن بود.

وقتی خود شکیل رفت پشت تریبون، در حالی که ناراحت شده بود گفت: این مزخرفات چیست که می گویید؟! من را با علی مقایسه میکنید؟! من بند کفش علی هم نمی توانم باشم.

بیان من کجا و بیان علی کجا؟! ما در عصر خودمان میبینیم افرادی با دلهای خیلی صاف و پاک هستند که وقتی سخنان علی را میشنوند، بی اختیار اشکشان جاری می شود. این از چیست؟ از زیبایی سخن است.

در زمان خود امیرالمؤمنین از این نمونه ها زیاد داریم. راجع به خطبه الغرای ایشان که ظاهرا در صحرا انشاء کرده اند، نوشته اند وقتی سخنان علی تمام شد، تمام مردم همین طور داشتند اشک میریختند.

مردی است به نام همام؛ از امیرالمؤمنین درخواست کرد که سیمای پرهیزکاران را برای من توضیح بده، رسم کن. اول حضرت امتناع کردند، و سه جمله گفتند. گفت: کافی نیست، من می خواهم شما سیمای پرهیزکاران را به طور کامل برای من بیان کنید. علی(ع) فی المجلس شروع می کند سیمای متقیان را بیان کردن: متقیان شبشان این جور است، روزشان این جور است، لباس پوشید نشان این جور است، معاشرتشان این جور است، قرآن خواندنشان این جور است.

(من یک وقت شمردم، یکصد و سی وصف در چهل جمله فی المجلس برای متقیان بیان کرده است.) این مرد همین طور که می شنید التهابش بیشتر می شد؛ یکمرتبه فریاد کشید و مرد، اصلا قالب تهی کرد. امیرالمؤمین فرمود: «هکذا تصنع المواعظ البالغه بآهلها» سخن اگر رسا و دل اگر قابل باشد، چنین میکند.

مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.