بـا توجه به این که دانشمندانی نظیر ادیسون مخترع برق و گالیله مخترع تلسکوپ و کاشف مـسـائل مـهـمی در هیئت و افرادی از این قبیل , گامهای موثری در راه آسایش و خدمت به بشر برداشته اند , آیا آنان در روز رستاخیز درباره این نوع خدمات , اجر و پاداش خواهند داشت ؟

0 8

پـیش از آن که منطق اسلام را در این موضوع تشریح کنیم لازم است به برخی از نظرهاکه در این مـوارد اظـهـار مـی شـود , اشاره کنیم :۱ – برخی تصور می کنند که هر نوع عمل نیکی که به نفع جامعه تمام گردد , درپیشگاه خداوند دارای ارزش خواهد بود و در این موضوع میان موحد و غیر مـوحـد ,مـسلمان و غیر مسلمان فرقی نیست و هرگز خداوند عادل و دادگر میان بندگان در این قسمت فرقی نمی گذارد . آنان می گویند : اصولا ایمان به خدا و اعتقاد به نبوت آخرین پیامبر الهی , چه تاثیری در حال عمل دارد و یـک عـمل نیک همواره به حال جامعه مفید و سودمند خواهدبود – خواه عامل آن موحد یا مشرک , مسلمان یا غیر مسلمان باشد . ۲ – در برابر این گروه , دسته دیگری هستند که برای این نوع اعمال انسانی حتی درصورتی که با نـیت پاک توام باشد , کوچکترین ارزشی قائل نشده و همه را نادیده می گیرند و به حکم این که از عقاید صحیح برخوردار نیستند کارهای خوب آنان بی ارزش خواهد بود . ولی هر دو طرز تفکر که در نقطه مقابل یکدیگر قرار گرفته اند , نادرست است و نظرسومی که در ایـنـجـا هـسـت که منطقی به نظر می رسد :هر کار خوبی که انجام شود دو جنبه دارد :۱ – جنبه شخصی و منافعی که به خود انسان باز می گردد . ۲ – جنبه اجتماعی که فایده آن مربوط به عموم بشر بوده و همه افراد از آن بهره مند می گردند . هـرگـاه هـدف مـخترعان و مکتشفان از زحمات توانفرسایی که در طریق کشف حقایق واختراع صـنـایـع تـحـمـل مـی کـنند , این باشد که در میان جامعه انسانی , نام و شهرتی پیداکنند و یا از درآمـدهـای مـادی اخـتـراعات و اکتشافات خود بهره ای ببرند , در این صورت آنان پاداش خود را دریافت داشته اند و به هدف نهایی و مقصد خویش رسیده انددیگر معنی ندارد که در روز رستاخیز از خـداونـد پـاداش بطلبند ; زیرا فرض این است که آنها در این خدمت , خدا و جامعه بشری را در نظر نداشته و هرگز به فکر آن نیزنبوده اند , بلکه محرک و انگیزه آنان همان شهرت و نام و پول و درآمدهای مادی بوده است و فرض این است که به چنین اهداف مادی خود رسیده اند . ولـی هـرگـاه محرک آنان در کاوشهای علمی و خدمات اجتماعی این بوده باشد که در راه رفاه و آسـایـش بـنـدگان خدا کاری انجام دهند , گره های کور زندگی و مشکلات طبقات مختلف را بـگـشایند و باری از دوش جامعه انسانی بردارند , بطور مسلم در پیشگاه خدا اجر و پاداش خواهند داشت و عدل الهی ایجاب می کند که نتیجه این کار نیک خودرا ببینند . در احـادیـث اسـلامی می خوانیم کح حاتم طایی با این که مشرک و بت پرست بود و به هیچ یک از ادیـان آسـمـانـی ایـمـان نـداشت , ولی چون پناهگاهی برای محرومان و بینوایان بود و همواره از همنوعان خود پذیرایی می کرد و گره از زندگی آنان می گشود , درروز رستاخیز پاداش مناسبی خواهد داشت . (۱)ضـمنا برای این که از نیت مخترعان و مکتشفان بخوبی آگاه شویم و بدانیم که آیامحرک آنان برای این نوع کارها جنبه انسانی داشته و یا مادی و شخصی بوده است راههای روشنی وجود دارد . دانـشـمـنـدانـی هـستند که اگر به آنان مثلا در کارخانه های بمب سازی و سلاحهای میکروبی و مـخـرب حقوقی بیشتر از حقوق دارو سازی بدهند تا دانش خود را برای تهیه بمب به کار گیرند , فورا کار قبلی خود را ترک گفته و در ردیف کارمندان کارخانه بمب سازی قرار می گیرند . چنین افرادی با این روحیه , هرگاه در مواقعی دست به اکتشافاتی علمی بزنند , چون جنبه الهی و انـگـیـزه انـسانی ندارند در پیشگاه خدا و از نظر منطق اسلام پاداشی نخواهند داشت , اما آنها که احـیـانـا از مـنافع مادی خود به خاطر جنبه های انسانی چشم می پوشند , بطور مسلم در خدمات اجتماعی و انسانی خود شایسته پاداش و در خورتقلید خواهند بود .

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.