مقصود از حدیث لولا الحجه لساخت الارض باهلها چیست ؟ و چگونه وجود حجت ,مایه آرامش , و نبودن آن , موجب نابودی ساکنان زمین می شود ؟ .

0 18

اولا – مضمون این حدیث , بگونه ای در قرآن وارد شده است , آنجا که خداوند متعال ,وجود پیامبر را مانع از نزول عذاب معرفی می کند و می فرماید : و ما کان اللّه لیعذبهم و انت فیهم . (۱) خداوند آنان را عذاب نمی کند , در حالی که تو ( ای پیامبر ) در میان آنان قرارداری . در ایـن آیـه , وجـود پـیامبر , امانی برای مردم شمرده شده و وجود حجت خدا مانع ازنزول عذاب معرفی گردیده است . مضمون این آیه با حدیث پیش تقریبا یکسان است . امـیرمومنان علیه السلام در نهج البلاغه از آیه یاد شده , همین نکته را استفاده کرده و می فرماید : کـان فـی الارض امـانان من عذاب اللّه و قد رفع احدهما فدونکم الاخر فتمسکوا به اماالامان الذی رفع فهو رسول اللّه و اما الامان الباقی فالاستغفار قال اللّه تعالی وما کان اللّه لیعذبهم و انت فیهم و ما کان اللّه معذبهم و هم یستغفرون (۲) . در روی زمین , دو وسیله ایمنی بخش از نزول عذاب الهی وجود داشت . یکی برداشته شد و دیگری در اختیار شما هست , پس به آن چنگ زنید . امـانـی که برداشته شد آن وجود رسول خدا بود , و امانی که در اختیار هست طلب آمرزش از خدا است . خدامی فرماید : هرگز خدا آنان را عذاب نمی کند در حالی که تو ( پیامبر ) در میان آنان هستی . و خدا آنان را عذاب نمی کند , در حالی که طلب آمرزش می کنند . ثانیا : هرگاه بدانیم که مقصود از حجت – به تعبیر بعضی افراد – انسان کامل است , یعنی حدیث روشن و واضح خواهد بود . توضیح اینکه : آفرینش جهان بی هدف نیست . و هـدف از آفـریـنـش آن , تـربیت انسان درمسیر کمال است که از طریق معرفت و کسب فضائل اخلاقی به مقام رفیع انسانی برسد . اگر دیگر انسانها از فیض حیات بهره مند می شوند , به خاطر همین انسان کامل است که این جهان برای او در حال گردش و تحرک است . اگر روزی – به فرض محال – درمیان جامعه بشری انسان کاملی وجود نداشت , قطعا بقای انسان در روی زمین بی هدف خواهد بود . و ساحت مقدس خدای تعالی , از کارهای غیر حکیمانه پیراسته است . بـاغـبـان بـه خـاطـر یک درخت نیرومند و تناور , باغچه بزرگی را آب می دهد و در ضمن ,علف هرزه ها نیز آب می خورند . اما اگر چنین درختی خشک شود , باغبان آب را قطع می کند . حـجـت خـدا در روی زمـیـن , همانند درخت برومند است که به خاطر آن , دیگرانسانها به نوائی می رسند . در مـناظره هشام بن حکم با عمرو بن عبید – از بزرگان معتزله در زمان خود – ,امام علیه السلام به قلب عالم خلقت تشبیه شده است . بدیهی است که اگر قلب یک انسان از کار افتاد , از دیگر اعضای بدن کاری ساخته نیست . هـمـیـن تـشـبـیـه – کـه بـه فـرموده امام صادق علیه السلام , کلماتی از صحف ابراهیم و موسی علیهماالسلام بود – بخوبی جایگاه امام علیه السلام در میان مخلوقات را نشان می دهد . مشروح این مناظره را علامه مجلسی – رضوان اللّه علیه – در بحار الانوار ج ۲۳ ص ۶ – ۹ نقل کرده است .

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.