آیا گوش نکردن جوانان به حرفهای والدین ناشی ازعدم تفا هم و بی توجه آنان است؟باید چکار کنیم که جوانان وپدرومادر باهم تفا هم داشته باشند؟

0 31

برای اینکه بتوان با نوجوانان وجوانان رفتار مناسبی داشته باشیم باید اویژگیهای انسان را دراین مرحله ازفراخنای عمر بشناسیم ، روانشناسان عقیده دارند مرحله ( ۱۶-۱۲ )
سالگی سن بیماری است به.هیچ مرحله ای اززندگی این برچسب زده نمیشود جز مرحله نوجوانی، بدلیل اینکه ترشح هورمونهای غدددرون ریز تعادل و هارمونی خودرا ازدست می دهد ونوجوان بسیار زودرنج ، حساس ، عصبانی ، دارای احساسات شدید می شود . این مرحله ازرشد رابحران می نامند ، چون نوجوان دروضعیت روانی وفیزیولوژی خاصی است و والدین ، مربیان باید اورا درک کنند ، تحمل شنیدن انتقاد وسرزنش راندارند ، ولی برعکس خودشان ازدیگران انتقاد می کنند که گاهی اوقات منجر به اختلاف نظر باوالدین می شود وباعث عدم ارتباط صمیمانه باآنها می گردد.
آنها می خواهند به دیگران بقبولاند که افراد مهمی هستند ، اثبات این امر که آنها چندان هم مهم نیستند آنهارا می رنجاند . دربرابر ناکامیها حالات یأس وناامیدی به آنها دست می دهد، بسیار غمگین وافسرده می شوند واحساس می کنند دیگر همه چیز تمام شده است وبه گریه های شدید متوسل می شوند .
آنها نگران آینده هستند ، آینده تحصیلی ، شغلی ، اقتصادی ، اخلاقی وجنسی ، که این نگرانیها خودموجب پیدایش اضطراب وپریشان خاطری درآنها می گردد .
والدین باید کانون خانواده رامحلی امن وپناهگاهی مستحکم برای فرزندان نمایند ، به یکدیگر احترام بگذارندوبخصوص درحضور آنها ازاشتبا هات وخطاهای یکدیگر چشم بپوشند . والدین نباید نوجوانان وجوانان خود رابه خاطر ضعف هایی که دارند تحقیر نمایند وآنهاراباهمسن وسالان خود مقایسه کرده ، صفات نیکوی دیگران رابه رخ آنها بکشند ، سخنی رابه آنها بگویند که خود بدان عمل می کنند وبه سخنان آنها خوب گوش کنند ، به آنان توجه کنند واحترام بگذارند وبیش ازحد توان وظرفیت فرزندان نباید ازآنها توقع وانتظار داشته باشیم وبادرک دنیای آنها ، به هرمقدار که تلاش می نمایند ازآنها قدردانی وتشکر کنیم .
همچنین به آنها بیاموزیم که ازمشکلات نباید بگریزیم ، بلکه راههای مبارزه با مشکلات وراه حل آنها رابه فرزندان خود آموزش دهیم . امکانات ازدواج راهرچه زودتر برای آنان فراهم کنیم تاآنها به فساد چشم ودل وعمل مبتلا نشوند .
والدین باید بدانند که جوان درصدد است راه مستقلی برای خودش انتخاب کند ، درنتیجه عاقلانه نیست که الگوهای بزرگسالی خودشان رابر او تحمیل کنند بلکه باید متناسب باتفاوت های فردی ، اورادررشد کردن آزاد بگذارند ، انتخاب الگوها به جای آن که ازخارج وزور انجام پذیرد ، بهتراست درونی وآزادانه باشد % ا

موفق باشید.

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.