افزایش محبت همسران در کلام معصومین (ع) (بخش دوم)

0 108

اگر می خواهید زندگی زناشویی موفقی را تجربه کنید پس لازم است از کلیدی ترین عنصر آن غافل نباشید. محبت یکی از کلیدی ترین عوامل بهره مندی از یک زندگی سالم زناشویی است. در بخش اول این مطلب به برخی از عوامل ایجاد محبت میان همسران پرداختیم در این مطلب ادامه این عوامل را بیان می نماییم.

 

یکی از عوامل اصلی موفقیت در زندگی خانوادگی محبت میان همسران است.
 
چکیده: اگر می خواهید زندگی زناشویی موفقی را تجربه کنید پس لازم است از کلیدی ترین عنصر آن غافل نباشید. محبت یکی از کلیدی ترین عوامل بهره مندی از یک زندگی سالم زناشویی است.
 در بخش اول این مطلب به برخی از عوامل ایجاد محبت میان همسران پرداختیم در این مطلب ادامه این عوامل را بیان می نماییم.

نیکو صدا زدن

خوب صدا زدن هم خود نوعی اعلام محبت است. خوب صدا زدن یکرنگی انسان در محبت را به خوبی نشان داده و صداقت محبت گفتاری را به نمایش می گذارد.
رسول خدا (ص)  فرمود: “سه چیز است که محبت انسان نسبت به برادر مسلمان خود را صفا داده و یک رنگ می کند: ……….سوم آنکه با اسمی که بیش از همه دوستش می دارد او را صدا بزند” (کافی، ۱۳۶۵)
هر کدام از زن و شوهر مسلمان شایسته است به گونه ای همدیگر را صدا بزنند و به نامی یکدیگر را بخوانند که فرد مخاطب آن را بیشتر می پسندد و به آن گرایش دارد، حال فرق نمی کند که اسم کوچک باشد یا لقب ها و عنوان های مذهبی و اجتماعی که البته اهمیت این مطلب، در سال های آغازین زندگی مشترک بیشتر نمایان می شود؛
روزهایی که هنوز هر دو طرف جوان هستند و به نام ها و عنوان های خاصی دست نیافته اند و همدیگر را به اسم کوچک صدا می زنند و البته اگر آنان در این روزها چاشنی محبت را به این گونه کارها بیفزایند، می توانند شاهد شیرینی بیشتری در زندگی شان باشند و از آن لذت ببرند.
دین اسلام به همه درس محبت می دهد و سفارش می کند که مخاطب را به نامی بخوان و به اسمی صدا بزن که او را خوش تر آید و اهمیت این مطلب زمانی نمایان تر می شود که با دیده تحقیق، در زندگی معصومین و پیشوایان مان بنگریم. برای نمونه، حضرت رسول اکرم (ص) هنگام صدا زدن جوان ترین همسرانش از کلمه (حمیرا) استفاده می کرد؛ حمیرا در فرهنگ فارسی به «گل سرخ» یا «سرخک عزیزم» تعبیر شده است، ولی به خوبی نمایان است لطافتی را که در کلمه حمیراست، با هیچ تعبیری نمی توان تفسیر و معنا کرد (میرزایی، ۱۳۹۴).

دست دادن

یکی دیگر از عوامل محبت زا که زوجین با کمک و استعانت بر آن می توانند محبت خویش را به هم ابراز نمایند مصاحفه یا دست دادن است. همسران می توانند در هنگام خروج و یا ورود به منزل با یکدیگر دست داده و بدین وسیله محبت میان یکدیگر را افزایش دهند. از روایات معصومین (ع) بر می آید که مصافحه باعث ایجاد محبت و رفع کدورت می شود. امام صادق (ع) فرمود: “به هم دست بدهید که دست دادن کینه ها را از بین می برد” (کافی، ۱۳۶۵)

سخاوت

سخاوت و گشاده دستی هم نقش به سزایی در ایجاد محبت داشته و خود نوعی اعلام محبت است. پیام سخاوت آن است که مادیات در برابر تو ارزشی ندارد؛ زیرا تو محبوب من هستی.
امیرمؤمنان علی (ع) فرمود: “سبب محبت سخاوت است” (لیثی، ۱۳۷۶).

تواضع

تواضع یکی دیگر از راه های ایجاد و ابراز محبت است. وقتی من با کسی متکبرانه برخورد می کنم، با رفتارم به او این پیام را می دهم که تو ارزش برخورد مناسب از سوی من را نداری، من خودم را از تو برتر می بینم بنابراین این رفتار پیام عدم محبت را به همراه دارد.
امیرمؤمنان علی (ع) فرمود: “ثمره تواضع محبت است” (لیثی، ۱۳۷۶).
صداقت
صداقت پیام یک رنگی دارد. وقتی در زندگی در برابر همسر از ابزار دروغ استفاده می کنیم، نشان از دو رویی ما با همسرمان دارد. انسان به هیچ وجه به کسی که دوستش دارد، دروغ نمی گوید.
امیرمؤمنان علی (ع) فرمود: “انسان صادق با صداقتش سه چیز را به دست می آورد: حسن اعتماد، محبت و ابهت” (تمیمی، ۱۳۶۵).

حسن ظن

وقتی انسان کسی را دوست داشته باشد، کارهای او را به بهترین شکل ممکن توجیه می کند؛ بنابراین حسن ظن، پیام دوستی را با خود به همراه دارد. به همین دلیل، مردم به انسانی که حسن ظن دارد، محبت می ورزند.
امیرمؤمنان علی (ع) فرمود: “کسی که به مردم حسن ظن داشته باشد، از آنان محبت دریافت خواهد کرد” (تمیمی، ۱۳۶۵)
انصاف
برخورد غیر منصفانه، یعنی اینکه تو به قدری برای من بی ارزشی که حتی حاضر نیستم در جایی که حق با تو است، حق را به تو بدهم؛ پس انصاف در درون خود، نوعی ابراز محبت را حمل می کند.
امیرمؤمنان علی (ع) فرمود: “انصاف موجب تداوم محبت [دیگران] است” (لیثی، ۱۳۷۶).

ترک مراء  (جدل)

یکی دیگر از ابزارهای ابراز محبت ترک جدل می باشد. در روایات معصومین (ع) به شدت از جدل و مراء نهی شده و به عنوان یکی از عوامل ایجاد کینه و خصومت بیان گردیده است. زوجین با ترک جدل می توانند به یکدیگر پیام دهند که حاضر نیستند محبت و صمیمیتشان به هیچ قیمتی آسیب ببیند.
أمیرالمؤمنین (ع) فرمود: کثرت جدل و مراء، باعث بغض و کینه است. (تمیمی، ۱۳۶۵)…..
پیامبر اکرم (ص)  فرمود: ایمان کسی کامل نمی گردد مگر آنکه مراء و جدل را ترک کند، گرچه حق با او باشد. (مجلسی، ۱۳۶۱).

سخن پایانی
هر انسانى پس از ازدواج، نسبت به همسرش وظایفى پیدا مى‌کند که پایبندى به آن وظایف موجب کاهش زمینه‌هاى اختلاف و نارضایتى و افزایش صفا و صمیمیت خانوادگى است و سهل انگارى نسبت به آنها، پیامدهاى ناگوارى را به بار مى‌آورد.
جلب محبّت همسر از جمله وظایف مشترک بین زن و مرد است و مراعات آن باعث تداوم و تحکیم هر چه بیشتر کانون خانواده مى‌گردد؛ چنانچه برخورد نیکو و شایسته و سپاسگزارى از زحمات همسر و هدیه دادن به او و نیز خود را به فضایل اخلاقى آراستن مانند صبر، گذشت، تواضع و … از راههاى ایجاد محبت بین زن و شوهر است و در مقابل، برخورد ناپسند، نادیده گرفتن زحمات و تلاش همسر و بى‌توجهى به خواسته‌هاى او، کانون زندگى را متزلزل و زندگى مشترک را دستخوش نابسامانیها مى‌گرداند.
از این رو، معصومین (ع) پیروان خود را به نیک خلقى، نیک رفتارى و تواضع سفارش کرده‌اند و معاشرت شایسته، گشاده دستى، غیرت و حفظ ناموس را در مردان موجب تحکیم روابط سالم خانوادگى دانسته‌اند (فاخری، ۱۳۸۲).

 

منابع

    ابن بابویه، محمد بن على‌، خصال، قم: جامعه مدرسین، ۱۳۶۲.
    ابن قولویه، جعفر بن محمد ،کامل الزیارات، نجف اشرف، دار المرتضویه، ۱۳۵۶.
    برقى، احمد بن محمد بن خالد، المحاسن، قم: دار الکتاب الإسلامیه، ۱۳۷۱.
    تمیمى آمدى، عبد الواحد بن محمد، غررالحکم و دررالکلم، قم: دار الکتاب الإسلامی‌، ۱۴۱۰.
    سادات، محمد علی، اخلاق اسلامی، تهران، سمت، ۱۳۹۱.
    شیخ حر عاملى، محمد بن حسن‌، وسائل الشیعه، قم:  مؤسسه آل البیت علیهم السلام‌، ۱۴۰۹.
    عباسی ولدی، محسن، تا ساحل آرامش، قم: آیین فطرت، ۱۳۹۴.
    فاخرى، علیرضا، اخلاق در خانواده، تهران: پارسیان، ۱۳۸۲.
    کلینى، محمد بن یعقوب‌،کافی، تهران: دار الکتب الإسلامیه، ۱۴۰۷.
    لیثى واسطى، على بن محمد، عیون الحکم والمواضع، قم: دار الحدیث‌، ۱۳۷۶.
    مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى‌، بحارالانوار، بیروت: دار إحیاء التراث العربی‌، ۱۴۰۳.
    میرباقری، سید محسن، به رنگ آسمان، مشهد: آهنگ قلم، ۱۳۸۷.
    میرزایی، حسین، ۱۳۹۴، آداب مهرورزی با همسر، ماهنامه گنجینه، ۵۴: ۴۲-۳۲.
    ن‍وری‌، ح‍س‍ی‍ن‌ب‍ن‌ م‍ح‍م‍دت‍ق‍ی‌، م‍س‍ت‍درک‌ ال‍وس‍ائ‍ل‌ و م‍س‍ت‍ن‍ب‍ط ال‍م‍س‍ائ‍ل‌، قم، م‍وس‍س‍ه‌ آل‌ال‍ب‍ی‍ت‌(ع‌)، الاح‍ی‍اء ال‍ت‍راث‌ العربی، ۱۳۶۸.

راسخون

 

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.