راه های شناخت خدا را بیان کنید؟

خدا
0 469

راه های شناخت خدا را بیان کنید؟

من چند سالی میشه که درگیر مسئله خداشناسی هستم تا حالا چندین و چندبار وجود خداوند را برای خودم اثبات کردم امابدبختانه دوباره روز از نو و روزی از نو .دوست دارم ایمانم اونقدر قوی شه که بهیچ وجه خلالی درش بوجود نیاد نه اینکه تا تقی به توقی میخوره آیینه ی ایمانم ترک برداره من میترسم نگرانم اعصابم خرد میشه .خیلی هم دعا کردم و میکنم که تموم شه این افکار اما…. خدا خیرتون بده برای من هم دعا کنید میترسم خیلی خیلی میترسم از این افکار از این حماقت .من به اصول مذهبی هم عمل میکنم.اما ظاهرا ، ظاهرم بهتر از باطنمه. از خودم حالم بهم میخوره .شما را بخدا راهنماییم کنید مثل حضرت ابراهیم که از خدا خواست یقینش بالاتر بره،و جریان کشتن پرنده ها و این حرفاشد. البته ایشان کجاومن کجا.همین الان مثل روز برام روشنه وجود خداوند چون این داستان یادآوری شد برام اما میترسم دوباره غفلت سراغم بیاد.راهنماییم کنید.

پاسخ:

باسلام خدمت شما پرسشگر محترم بهتر بود ضمن بیان سوال روش ها و اصولی که جهت شناخت بهتر خدا از آن استفاده کردید را بیان می کردید، لذا شاید برخی مطالب تکراری باشد اما بدون شک این تکرار موجب تقویت ایمان شما خواهد شد. حال به صورت خلاصه برخی از اصول شناخت خدا را در زیر مورد اشاره قرار می گیرد: ما برای شناخت خدای متعال سه راه در پیش روی خود داریم که به صورت مرحله ای طی می شوند.

مرحله اول شناخت او با آیات آفاقی و انفسی است. این همان راه شناخت خداوند از طریق نشانه های او در طبیعت و روش تجربی است و لازم است که انسان در ابتدای راه شناخت از طریق شناخت طبیعت و نشانه های تکوینی و و همچنین مطالعه آیات تدوینی قرآن کریم به معرفت خدای متعال دست یابد.البته شناخت خداوند منان با آیات انفسی مفیدتر است (من عرف نفسه فقد عرف ربه) چون معمولاً با اصلاح صفات و اعمال نفس همراه است. بنابراین اندیشیدن در آیات آفاقی و انفسی به شناخت خداوند منتهی می‌شود و این نیز به نوبه خود راهنمای انسان به سوی حق و شریعت الهی خواهد بود. این راه که در کتاب شریف توحید مفضل پی گیری شده است بهترین راه خدا شناسی برای مبتدیان است.

دوم شناخت خداوند از طریق عقل است. نیرویی که بیشتر عمل کردش محاسبه و درک وجودات وصفی و صفات الهی است. این روش طریق خواص از مردم می‌باشد، کسانی که پس از مطالعه در طبیعت و آیات تکوینی او در خلقت، از طریق استدلال و برهان عقل و فلسفه و حکمت به شناخت خدای تعالی می پردازند.

سوم شناخت خداوند لطیف از طریق رؤیت و ابزار دل می‌باشد که طریق اولیاء است و همگان را به آن راه نیست مگر مسیری که به عنوان سیر و سلوک نظری ترسیم شده طی نمایند, یعنی از طریق طبیعت و شناخت آفاقی و انفسی به عقل و استدلال عقلی راه یابند و با گذر از عقل به عشق و عرفان برسند و اهل مشاهده و معاینه و وصول به حق تعالی شوند.

به بیان دیگر  انسانها به سه صورت معرفت حق تعالی را حاصل می‌کنند

اول تقلید که در این روش خداوند به واسطه حواس و امور قابل احساس شناخته می‌شود

دوم تحقیق و استدلال که در این روش خداوند به واسطه عقل و برهان شنـاخته می‌شود

سوم کشف و رویت که در این روش خدای متعال به واسطه مکاشفات درونی شناخته می‌شود.

در پایان توجه به یک نکته حایز اهمیت فراوان است و آن اینکه این روش که سیر و سلوک نظری انسان به سوی معرفت خدای متعال است اگر با سیرو سلوک عملی همراه نشود، بی نتیجه و ابتر خواهد بود. انسان از طریق علم و عمل به کمال می رسد و لازم است این دو سیر همزمان با هم و هماهنگ با هم طی شوند. روش خداشناسی تجربی و خدایابی از طریق رجوع و توجه به طبیعت و خلقت، اولین و همگانی ترین روش خداجوئی است.

آنگاه که انسان به آسمان و زمین و آنچه در آنهاست نظر می کند و از فرط هیجان و شگفتی ساعت ها به آن ها خیره می ماند، ناخواسته اقرار می کند به حکمت و دانش و تدبیری که در پس این مناظر شگفت انگیز وجود دارد. و چون دانش و حکمت از آن موجودی عاقل و داناست، به وجود او نیز اعتراف و اذعان می کند. انسان آنگاه که دارای جهان بینی الهی باشد به هر چه نگاه کند خدا را در پس آن حاضر خواهد دید. چه آنگاه که به طبیعت چشم دوخته است و چه آنگاه که با قوانین فیزیکی و شیمیائی حاکم بر طبیعت سر و کار دارد. چرا که انسان فقط کاشف آن قوانین و بینده آن مناظر است نه خالق آنها. پس جا دارد که از خود بپرسید اینها از کجا آمده اند و چه کسی آنها را آفریده است.

کتاب «توحید مفضل» که حضرت امام جعفر صادق (ع) به مفضل املاء کردند و وی نیز گفته های ایشان را به رشته تحریر درآورند، پر است از توجه به خلقت و اندیشیدن در آفرینش الهی. چرا که یکی از راههای شناخت خداوند تفکر در آثار، مخلوقات و معلولات او و اندیشیدن درباره ظرافت آفرینش آنهاست. روشی که هر فردی را با هر مقدار دانش و معلوماتی، به درک و تامل وا می دارد. و در واقع آنکه از دانش بهره بیشتری دارد با دیدن شگفتی های آفرینش بیشتر شگفت زده شده و به فکر می رود. رسیدن از معلول به علت در واقع یکی از دلایل فلسفی اثبات خداوند است که فلیسوفان به عنوان اولین دلیل برای اثبات وجود خداوند از آن مدد می جویند.

خداوند در قرآن نیز بسیار از طبیعت و آفرینش موجودات یاد کرده و ما را به توجه بدان ترغیب نموده است، آیاتی که یا اشاره به خود طبیعت و آثار آن دارد و یا به واقع و حوادث واقع شده در جهان اشاره می کند، آیاتی مانند؛ آیه ۱۷ و ۱۸، سوره غاشیه: «أَ فَلا یَنْظُرُونَ إِلَى اْلإِبِلِ کَیْفَ خُلِقَتْ* وَ إِلَى السَّماءِ کَیْفَ رُفِعَتْ ؛ آیا به شتر نمى‏نگرند که چگونه آفریده شده و به آسمان که چگونه برافراشته شده». و آیه ۵ سوره طارق: «فَلْیَنْظُرِ اْلإِنْسانُ مِمَّ خُلِق؛ پس انسان باید بنگرد ….

در نهایت مطالعه کتب زیر توصیه می شود: ۱ آموزش عقاید، ج ۱ـ ۳ از آقای مصباح ؛ ۲ همه باید بدانند، از آقای امینی ؛ ۳ آفریدگار جهان ، از آقای مکارم ؛ ۴ پیام قرآن ، در ده جلد، از آقای مکارم ؛ ۵ منشور جاوید، در ده جلد، از آقای سبحانی ؛ ۶ بهترین راه شناخت خدا، از آقای ری شهری ؛ ۷ مجموعه آثار استاد مطهری ؛ ۸. معارف اسلامی ، چاپ دانشگاه ؛ ۹. بهترین راه شناخت خدا ؛ محمدى رى‏شهرى. ۱۰.مبانى اعتقادات در اسلام سید مجتبى موسوى اسلامى موفق و پیروز باشید.

اخلاق

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.