پسر بزرگم با پدرش بحث و دعوا دارند چه کاری انجام بدهم؟

0 722

زنی ۳۷ ساله هستم و داای ۲ فرزند مشکل من این است که پسر بزرگم با پدرش خیلی بگومگو و دعوا دارند و به همدیگر بی‌احترامی می‌کنند لطفاً مرا راهنمایی کنید.

پاسخ:

سخنی با فرزند عزیزبرادر عزیز! مادر گرامی شما نامه‌ای به مرکز مطالعات و پژوهشهای حوزه علمیه قم نوشته است که سراسر نامه حاکی از نگرانی و دلسوزی مادرانه است. مادر شما نسبت به موقعیت حساس و خطرناک و مشکلات زندگی شما کاملاً آگاه و نگران است و این، امری طبیعی است زیرا هر مادری آرامش و سعادت فرزند خویش را می‌خواهد.

والدین دلسوزترین افراد نسبت به انسان هستند که خالصانه و بدون هیچگونه طمع و چشم داشتی تمام زندگی و هست و نیست خود را به پای بچه می‌ریزند تا او رشد و تکامل پیدا کند. نهال کوچک و ضعیفی که با هر آفتی از پا درمی‌آید را شبانه روز محافظت می‌کنند تا درختی تنومند و قوی می‌شود و آن وقت است که آن درخت تنومند دیگر باید روی پای خود بایستد و از خود محافظت کند و به فکر تکامل و تعالی خود باشد. جوان امروز، دیگر کودک دیروز نیست که پدر و مادر برای او و به جای او تصمیم بگیرند. جوان خود باید با درک موقعیت و استعدادهای خویش مسیر زندگی خود را مشخص کند. جوان باید بداند که به دنبال چیست؟ و از چه راهی باید برود؟ و چگونه برود؟ اگر جوان در یافتن پاسخهای مناسب به این سئوالها کوتاهی کند، به جوانی سرگردان و حیران تبدیل خواهد شد که سرمایه گرانقدر عمر و جوانی را روز به روز از دست می‌دهد و جز آتش حسرت و پشیمانی، سرخوردگی و بی‌هویتی چیز دیگری عاید او نخواهد شد و در نگاه جامعه، خانواده و از همه بدتر در نگاه خود شخصیتی ناکارآمد و غیر مفید جلوه خواهد کرد.

برادر عزیزم! اکنون که در دوران طلایی جوانی و ابتدای راه پرپیچ و خم زندگی قرار دارید، قبل از آنکه فرصت از دست برود و گرفتار آتش حسرت و اندوه بشوید، با یک تصمیم جدی و اراده‌ای آهنین و توکل به خداوند متعال به ساختن یک زندگی و آینده ایده‌آل که خشنودی خدا و اولیاء خدا، جامعه، خانواده و از همه مهمتر رضایت خودتان را جلب کند اقدام کنید. ما برای اینکه در این امر مهم و مقدس شریک باشیم جدای از نامه مادرتان که برای ما نوشته بلکه به عنوان حرفهای خودمان با یک جوان نکاتی که به شما کمک خواهد کرد را یادآور می‌شویم امید آنکه مفید و کارگشا باشد و شما نیز می‌توانید با این مرکز در ارتباط باشید و مشکلات و مسائل خود را در مسیر سازندگی خویش مطرح نمایید و از راهنماییهای اساتید و محققان این مرکز بهره‌مند شوید. افتخار ما خدمت و یاری رساندن به جوانان عزیز است.

رابطه جوان با خویشتن

از مناسبات انسانی جوانان در زندگی، رابطه آنان با خویشتن خود است و چگونگی این رابطه بر ارتباطات آنان با جامعه، خانواده، خدا و هستی نیز اثری تعیین کننده دارد. رابطه جوان و خویشتن اینگونه تبیین می‌شود.

۱. کشف خود: جوان باید در صدد کشف ظرفیتها و استعدادهای پنهان خویش برآید تا بتواند خود را درک کند. (مهم این نیست که دانشگاه بروم یا خیر؟ مهم این است که توانایی خود را کشف کنم و ببینم در چه زمینه‌ای موفق خواهم شد).

۲. پذیرش خود: جوان، موجودیت خویش اعم از قابلیتها و نارسائیهایش را می‌پذیرد و اصطلاحاً با واقعیات سازگار می‌شود. (این به این معنا نیست که جوان اقدام به اصلاح و تغییر خویش نکند بلکه معنایش این است بیش از ظرفیت و توانایی خود از خود انتظار ندارد.)

۳. علاقه به خود: در این مرحله، جوان به خود علاقمند می‌شود و عشق می‌ورزد.

۴. ابراز وجود: در نتیجه پس از مراحل گذشته، موقعیت مناسبی برای ابراز وجود مهیا می‌شود.
آثار برجسته‌ای که در پرتو ابراز وجود حاصل می‌شود عبارتند از: خودشکوفایی، تأمین یک نیاز اساسی روانی، مساعدت در جهت سلامت روانی، تقویت حس خوش بینی، پرورش اعتماد به نفس و بهبود مناسبات انسانی با دیگران.

تذکر: مطمئن‌ترین راه ابراز وجود، «عمل» است زیرا آنچه در «عمل» از آدمی سر می‌زند به مراتب بیش از «سخن» در اثبات لیاقت انسان تأثیر دارد.(۱)

جوان و تربیت خویشتنتربیت، زیباترین چیزی است که در بهترین انسانها آشکار می‌شود. تربیت، روندی بسیار طولانی دارد تقریباً در همه مراحل عمر آدمی از تولد تا مرگ، نقش خود را ایفا می‌کند ولی این نقش در برخی مراحل برجسته و تعیین کننده و در مقاطعی دیگر، نقش آن کمرنگ و محدود می‌باشد. نوجوانی و جوانی بهترین دوران تربیت است تربیتی که بتواند از جوانان، شخصیتی متعادل و هماهنگ به وجود آورد.

چنین تربیتی باید ناظر برجنبه‌های متنوع وجود آدمی به شرح زیر باشد:

۱. تربیت بدنی

۲. تربیت عاطفی غایت تربیت عاطفی، پرورش احساس نوع دوستی، همدلی و تفاهم با دیگران و به ویژه همسالان است به گونه‌ای که جوانان بتوانند به درستی با معاشران، دوستان و اطرافیان خود به داد و ستد عاطفی بپردازند.

۳. تربیت اجتماعی منظور این است که جوانان از جایگاه و منزلت حقیقی خود در جامعه آگاه باشند و به خوبی بتوانند چنین موقعیتی را احراز نمایند.

۴. تربیت عقلی تربیت فکر و اندیشه در بالاترین جایگاه «هرم تربیت» قرار می‌گیرد.

۵. تربیت اخلاقی و دینی منظور این است که جوان نه فقط حامل معرفت دینی باشد. بلکه عامل معرفت دینی باشد و در حقیقت چنین تربیتی بتواند به «تحول از درون» منجر شود و خود نیز منشأ تحولی در دلها و جانهای دیگران باشد.(۲)

برادر عزیز! شما می‌توانید با تربیت همه ابعاد شخصیتی خود رضایت خاطر خود، خانواده و جامعه را فراهم آورید و از خود و زندگی و آینده خویشتن لذت ببرید.
جوان و سازگاریاز مهمترین خواسته‌های مشترک جوانان و اطرافیانشان، دستیابی به رابطه‌ای مبتنی بر تفاهم و سازگاری است. آنچه جوانان برای وصول به زندگی معقول و متعادل به آن نیاز دارند سازگاری فردی و سازگاری خانوادگی است.

الف) سازگاری فردی از این نوع سازگاری به سازگاری شخصی یا درونی نیز تعبیر می‌کنند. جوانانی که برخوردار از مؤلفه‌های زیر باشند. دارای سازگاری فردی هستند:

۱. آنان می‌توانند بر احساس تنهایی و ناامیدی خویش فایق آیند.
۲. انتظاراتی که از خویش دارند، در محدوده امکانات و توانائیشان قرار دارد.
۳. آرزوهای خود را با ظرفیتهای موجودشان تنظیم نموده و توانایی تفکیک مرزهای واقعیت از خیال را دارا هستند.
۴. اهداف و عنایات زندگی خویش را به درستی می‌شناسند و با رویکردی واقع بینانه با آنها مواجه می‌شوند.

ب ) سازگاری خانوادگی ویژگیهای زیر، معیارهای برخورداری از این نوع سازگاری تلقی می‌شود.

۱. والدین و جوانان، از انتظارات متقابل از یکدیگر آگاه شده و به روشنی آنها را درک می‌کنند.
۲. انتظارات متقابل، در فضایی دوستانه و صمیمانه، برآورده شده و محقق می‌گردد.
۳. جوانان به گونه مطلوبی از تلاشها و مساعی ارزنده والدین، تقدیر و سپاسگزاری می‌نمایند.
۴. جوانان و والدین، گوش به زنگ عواطف و حالات درونی یکدیگر بوده و رعایت جوانب عاطفی یکدیگر را می‌نمایند.(۳)

احترام به والدین

دین مقدس اسلام احترام، اکرام و نوازش پدر و مادر را یک واجب مؤکد توصیف می‌نماید و آنچنان به این مسأله با دیده عظمت می‌نگرد که آنرا در کنار توحید و خداپرستی ذکر می‌نماید. ما برای روشن شدن این مطلب به چند حدیث اکتفا می‌کنیم. پیامبر گرامی اسلام ـ صلّی الله علیه و آله و سلم ـ فرمودند: «هر فرزند صالحی که با محبت مخصوص به چهره پدر و مادرش نگاه کند خداوند به هر نگاهش یک حج مقبول برای وی مرحمت فرماید.»(۴) و در جایی دیگر فرمودند: «خشنودی والدین از فرزندان، باعث خشنودی خداوند است و برعکس خشم و غضب الهی از کسی بستگی به خشم و غضب پدر و مادر خواهد داشت.»(۵)

امام صادق ـ علیه السّلام ـ در مورد برخورد با پدر و مادر ناصالح که روش تند و خشونت را در پیش بگیرند و فرزند خود را مورد آزار و سرزنش قرار دهند می‌فرمایند: حتی از گفتن کوچکترین کلمه نامناسب خودداری کن و بر سر آنان فریاد مزن بلکه با برخورد بزرگوارانه از خداوند برای آنان طلب مغفرت و آمرزش کن.(۶)

پرهیز از بیکاری و بی‌برنامگیجوان باید برنامه‌‌ای مفید و جامع داشته باشد که شامل ورزش، کتابخوانی، جبران عقب افتادگیهای احتمالی آموزشی، پرورش ذوق، هنر و سلیقه‌‌های متنوع، آموزش مهارتهای زندگی اجتماعی، تعلیم دوره‌های مختلف زبان و رایانه، تقویت مبانی دینی و اخلاقی، مطالعه زندگی نامه الگوها و پیشوایان الهی و سایر موارد مفید و ارزنده باشد. در این صورت جوان در تحقق زندگی متعادل و بالنده موفق خواهد بود.
برادر عزیز! ما مطمئن هستیم که شما می‌توانید تمام ویژگیهای یک جوان موفق را در خود ایجاد کنید و مایه افتخار و عزت خود، خانواده و جامعه باشید.

پاورقی:

۱. شرفی، محمد رضا، جوان و نیروی چهارم زندگی، ص ۱۰، سروش، ۱۳۸۰.
۲. همان، ص ۳۹.
۳. همان، ص ۱۰۰.
۴. مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار،بیروت دار احیاء التراث العربی. ج ۷۲، ص ۸۰.
۵. همان، ج ۷۲، ص ۸۰.
۶. بابازاده، علی‌اکبر، مسائل ازدواج و حقوق خانواده، انتشارات بدر،چاپ سوم. ص ۲۵.
منبع: نرم افزار پاسخ – مرکز مطالعات و پاسخ گویی به شبهات

محبت به والدین در تمامی ادیان

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.