در آیه بَشِّرِ الْمُنَافِقِینَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِیمًا بشارت به چه معناست؟

0 379

در آیه بَشِّرِ الْمُنَافِقِینَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِیمًا بشارت به چه معناست؟

بَشِّرِ الْمُنَافِقِینَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِیمًا ﴿١٣٨﴾

منافقان را بشارت ده که عذابی دردناک برای آنان است. (۱۳۸)

قرآن کریم در سوره نساء ، آیه ۱۳۸ می فرماید: بَشِّرِ الْمُنَافِقِینَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِیمًا منافقان را بشارت ده که برای آنان عذاب سخت و دردناک خواهد بود. سؤال این است که بشارت معمولاً درباره کارهای نیک صدق می کند، چرا در آیه یاد شده نسبت به عذاب دردناک، تعبیر به بشارت شده است؟

پاسخ

در این باره مفسران احتمال هایی را ذکر کرده اند از جمله:
۱. تعبیر به بشارت در موردی که سخن از عذاب الیم است به عنوان استهزاء و تمسخر نسبت به افکار پوچ و بی اساس منافقان می باشد.(این بخاطر آن است که منافقان مومنان را مسخره می کردند )

۲. کلمه «بشارت» در اصل از «بشر» به معنای صورت گرفته شده و غم آلود است و معنای وسیعی دارد و هرگونه خبری که در صورت انسان اثر بگذارد و او را مسرور یا غم آلود کند، را شامل می شود.(۱)
بنابراین، تعبیر به بشارت در آیه ۱۳۸ سوره نساء مطابق با ادبیات و قواعد عربی و فصاحت و بلاغت است.

______________

فضیلت و خواص سوره نساء

شما به دنبال این مطالب هستید:

از پیامبر(ص) نقل شده هر کس سوره نساء را قرائت کند، مانند آن است که بر همه مؤمنانی که میراثی بر جای گذاشته‌اند، صدقه داده و اجری همانند آزاد کردن بنده به او خواهند داد و از شرک به دور خواهد بود و در مشیت الهی، از کسانی خواهد بود که خداوند از آنها در گذشته است. از امام علی(ع) نیز نقل شده است اگر فردی سوره نساء را روزهای جمعه تلاوت کند، از فشار قبر در امان خواهد بود.

در منابع حدیثی برای قرائت این سوره خواصی چون از بین رفتن ترس (اگر با آب باران بشویند و بنوشند) و همچنین پیدا کردن گمشده ذکر شده است. در کتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی آمده است قرائت سوره نساء بعد از نماز صبح روز جمعه، مستحب است.

 

پاورقی:

۱. ر.ک: مکارم شیرازی، ناصر ، تفسیر نمونه، ، دارالکتب، چاپ چهارم، ۱۳۶۷ ش، ج ۴، ص ۱۶۹ . طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، بیروت، داراحیاء التراث العربی، الطبعه الثانیه، بی تا، ج ۳، ص ۱۹۲.

۲.طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۹۰، ج۳، ص۵.

۳.شیخ صدوق، ثواب الاعمال، ۱۳۸۲ش۷ ص۱۰۵.

۴.سید بن طاووس، اما ألاخطار، ۱۴۰۹ ق، ص۸۹.

۵.کفعمی، مصباح کفعمی، ۱۴۰۳ق، ص۴۵۴.

۶.شیخ طوسی، مصباح المتهجّد، ۱۴۱۱ ق، ص۲۸۴

 

منبع: نرم افزار پاسخ – مرکز مطالعات و پاسخ گویی به شبهات

 

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.