وقتی از وسط قرآن شروع به خواندن می شود با بسم الله… شروع شود یا با اعوذ بالله؟

0 13

خداوند متعال در سوره نحل آیه ۹۸ می فرمایند: فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّیْطانِ الرَّجیمِ. هنگامی که قرآن می خوانی، از شرّ شیطان مطرود، به خدا پناه بر!».

البته منظور تنها ذکر جمله «اعوذ باللَّه من الشیطان الرجیم» نیست بلکه تخلق به آن شرط است یعنی ذکر این جمله مقدمه تحقق حالتی در نفس و جان انسان گردد، حالت توجه به خدا، حالت جدایی از هوی و هوس های سرکشی که مانع فهم و درک صحیح انسان است، حالت بیگانگی از تعصب ها و غرورها و خودخواهی ها و خودمحوری هایی که انسان را وادار می کند که از همه چیز، حتی از سخنان خدا به نفع خواسته های انحرافیش استفاده کند. و تا چنین حالتی در روح و جان انسان پیدا نشود، درک حقایق قرآن برای او ممکن نیست، بلکه به عکس ممکن است قرآن را با توسل به «تفسیر به رای» وسیله ای قرار دهد برای توجیه خواسته های شرک آلودش.
آیه بعد در حقیقت دلیلی است بر آنچه در آیه قبل گفته شده بود، می فرماید: «شیطان تسلطی بر کسانی که ایمان دارند و بر پروردگارشان توکل می کنند ندارد، تنها تسلط او بر کسانی است که او را دوست می دارند و به رهبری و سرپرستی خود انتخابش کرده اند، و آنها که او را شریک خدا در اطاعت و بندگی قرار داده اند، فرمان شیطان را بجای فرمان خدا واجب الاجراء می دانند!».(۱)
در روایات اسلامی نیز مشاهده می شود که اهل بیت ـ علیهم السلام ـ هر وقت آیه ای را می خواندند «بسم الله…» را می خواندند که به چند نمونه اشاره می شود:(۲)
۱٫ هارون رشید به امام موسی بن جعفر ـ علیهم السلام ـ گفت چرا شما خود را ذریه پیامبر اسلام ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ می دانید و ذریه از پسر است نه از دختر؟
حضرت فرمود: أعوذبالله من الشیطان الرجیم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَیْمانَ وَ أَیُّوبَ… (۳) و عیسی و…» یعنی در اینجا خداوند متعال حضرت عیسی را از ذریه حضرت نوح ـ علیه السلام ـ دانسته در حالی حضرت عیسی پدر نداشت.
۲٫ امام باقر ـ علیه السلام ـ فرمود: رسول الله ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ فرمود: این آیه برای من نازل شد: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ: یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ….(۴)
۳٫ امام صادق ـ علیه السلام ـ فرمود: رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ این آیه را خواندند: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ یَحْلِفُونَ بِاللَّهِ ما قالُوا وَ لَقَدْ قالُوا کَلِمَهَ الْکُفْرِ….(۵)
بنابراین هم می توان هر دو ذکر را گفت و هم می توان یکی از دو ذکر را گفت.

پاورقی:

۱٫ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۳۷۴ش، ج۱۱، ص۳۹۷٫
۲٫ تفسیر نورالثقلین، ج۳، ص۸۵٫
۳٫ انعام : ۸۴ـ۸۶٫
۴٫ مائده : ۶۷٫
۵٫ توبه : ۷۴٫

منبع: نرم افزار پاسخ – مرکز مطالعات و پاسخ گویی به شبهات    

مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.