در مورد آیه ی سخره در سوره ی اعراف توضیح فرمائید؟

0 47

در روایات اسلامی، آیه ی ۵۴ سوره ی اعراف به آیه سُخره معروف است و به نظر میرسد این اصطلاح از کلمه ی «مسخرات» گرفته شده است که میگوید خورشید، ماه و ستارگان در تسخیر امر الهی هستند و در این جا فقط به یک روایت اشاره میکنیم: امام صادق علیه السلام وقتی به آسمان نگاه میکرد، این آیه را میخواند: ان الله فی خلق السموات والارض واختلاف اللیل والنهار لایات لاولی الالباب(۱) و سپس آیه ی سخره را میخواند. یعنی ان ربکم الله الذی خلق السموات و.. تا آخر آیه ۵۴ سوره ی اعراف و پس از آن دعا میکردند.(۲)

خداوند متعال در آیه ی سخره، یعنی آیه ی ۵۴ سوره ی اعراف میفرماید: پروردگار شما خداوندی است که آسمانها و زمین را در شش روز [شش ایام] آفرید: سپس به تدبیر جهان هستی پرداخت، با پرده تاریک شب، روز را میپوشاند و روز به سرعت در حرکت است و شب را طلب میکند و خورشید و ماه و ستارگان را آفرید، در حالی که در تسخیر فرمان او هستند، آگاه باشید که آفرینش و تدبیر جهان برای خدا [ و تحت فرمان] اوست، پر برکت است خداوندی که پروردگار جهانیان است.
این آیه در واقع جوابی است برای بت پرستان که تصور میکردند بتها شفاعت شان خواهند کرد و آیات الهی و انبیاء را تکذیب میکردند که قبل از این آیه، به آن اشاره شده است و خداوند می خواهد برساند که همه ی امور جهان و آخرت در زیر سیطره اوست و همه را خداوند مسخر کرده است و اگر شفیعی باید باشد. آن شفیع کسی است که جهان در تسخیر اوست نه بتهای ساخته دست بشری که هیچ تحرکی ندارند و خداوند برای شخصیت دادن به انسان نعمتها را به او یادآوری میکند و یکی از آن نعمتها این است که خورشید، ماه و ستارگان به امر الهی در خدمت انسانها میباشند و خداوند این ها را مسخر کرده تا به مردم سود برساند.(۳)
بنابراین، باید دلها به خدا متوجه شود که اگر بشر خدا را بشناسد به سلامت و سعادت ابدی میرسد و شناخت خدا تفکر در آیات او که در آسمان و زمین پراکنده است، میسر میشود. اوست که آسمان و زمین را آفرید و دانش بشر هرچه فراتر رود، نشانههای عظمت و قدرت را بیشتر خواهد دید. اوست که اولین بار هستی را بیافرید و امور آن به گونهای مستمر در دست قدرت خویش قرار داد، اوست صاحب قدرتی گسترده و اوست پدید آورنده رشد دهندهی مخلوقات و اوست پروردگار جهانیان.

پاورقی:

۱. آل عمران : ۱۹۰.
۲. نوری، حسین. مستدرک الوسائل، قم، مؤسسه آل البیت، ۱۴۰۸ هـ .ق، ج ۴، ص ۱۴۸، ب ۱۰.
۳. مکارم شیرازی، ناصر. نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ هـ ش. ج ۱۱، ص ۱۷۱.

منبع: نرم افزار پاسخ – مرکز مطالعات و پاسخ گویی به شبهات    

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.