آیا همسران دنیوی در آخرت به هم می رسند؟

0 127

در قیامت به مردان و زنان نیکوکار، دختران و پسران زیبا روی بهشتی داده می شود، آیا همسر دنیوی صالح و همچنین عاشق و معشوق که به هم نرسیده اند نیز، در آخرت به هم می رسند؟

پاسخ:

ازدواج و نعمت‌های بهشتی بسیار دامنه گسترده دارند، تا جایی که یک سیب آن عالم از تمام میوه‌های این عالم بهتر است(۱).
و یک حورا و دختر زیبارو و یا پسر زیبارو، از تمام زنان صالحه و مردان این عالم بهتر هستند. در قرآن مجید، در سوره‌های متعدد، از جمله سوره واقعه، سوره الرحمن، و سوره طور به این نعمت اشاره شده است.
«درآیه وزوّجناهم بحورٍ عین(۲) کلمه «حور» و «عین» به مذکر و مؤنث هر دو اطلاق می‌شود، و مفهوم گسترده‌ای دارد که همه همسران بهشتی را شامل می‌شود، همسران زن برای مردان با ایمان و همسران مرد برای زنان مؤمن.(۳)»

تمام نعمت‌های بهشتی، چه مادی و چه معنوی برای زنان و مردان بهشتی است. غلمان بهشتی، خدمت‌کاران مردان و زنان بهشتی هستند. وَ یَطُوفُ عَلَیْهِمْ غِلْمانٌ لَهُمْ کَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَکْنُون(۴) یعنی «پیوسته در گرد آن‌ها نوجوانانی برای خدمت آنان گردش می‌کنند، که هم‌چون مرواریدهای در صدفند». نمی‌شود در دنیا، «هم کفو» بودن یکی از شرایط اساسی ازدواج باشد، ولی در بهشت چنین نباشد. با یک تحلیل عقلی هم به دست می‌آید ، وقتی در حدیث آمده: «زنان بهشتی آن‌قدر لطیفند که مغز استخوان ساقشان دیده می‌شود، هر چند که هفتاد جامه از حریر پوشیده باشند»(۵). این «هم کفو» بودن از طرف مرد هم مراعات می‌شود. اگر چه بحث زنان و مردان بهشتی فراتر از این حرف‌هاست.

«در آن‌جا زنانی هستند که جز به شوی خود ننگرند، و هیچ انس و جِنّی با آن‌ها در تماس نبوده‌ است. آن دختران چونان یاقوت و مرجانند(۶)». بنابر این ، حوریان و دختران زیبارو برای مردان صالح هستند، و غِلمان(۷) و «ولدان مخلدون»(۸) یعنی نوجوانان جاودانی و پسران زیبارو برای زنان صالحه. این نکات، از روح آیات و معنای پنهان آن و با یک تحلیل عقلی به دست می‌آید و مسئله همسری در بهشت، یک امر دوطرفی است. از ابوذر نقل شده است: «همسر بهشتی به شوهرش می‌گوید: سوگند به عزّت پروردگارم که در بهشت چیزی را بهتر از تو نمی‌یابم، سپاس مخصوص خداوندی است که مرا همسر تو و تو را همسر من قرار داد(۹)».

پس بهشت خانه توسعه دار است و نعمت‌های مادی و معنوی آن در توسعه. همان طوری که طبق آیه شریفه آمده است: «و آن‌ها که ایمان آوردند فرزندانشان به پیروی از آنان ایمان اختیار کردند فرزندانشان را ـ در بهشت ـ به آن‌ها ملحق می‌کنیم، و از عمل آنها چیزی نمی‌کاهیم، هرکس در گرو اعمال خویش است.(۱۰)» زنان و مردان صالح هم می توانند با هم همراه باشند. این خود یک نعمت بزرگ است که انسان، فرزندان با ایمان و مورد علاقه‌اش را در بهشت در کنار خود ببیند، و از اُنس با آن‌ها لذت ببرد، بی آن‌که از اعمال او چیزی کاسته شود(۱۱).

هم‌چنین است در مورد زنان و مردان صالح و یا دو عاشق و معشوق که اگر هر دو بهشتی باشند در آن‌جا به هم‌دیگر برسند. چون در بهشت، حرمت از همه چیز برداشته می‌شود، و از این جهت توسعه وجود دارد. لذا مرد صالح می‌تواند با زن صالح خود در آن دنیا همرا باشد و دو عاشق و معشوق صالح بهشتی که در دنیا به هم نرسیده‌اند، در آن‌جا به هم برسند. هر چند قرآن مجید در این مورد به طور صریح سخن به میان نیاورده ولی از معنای پنهان بعضی آیات و روح آیات و روایات که گنجایش توسعه و تعمیم دارد، این نکته روشن خواهد شد. و هیچ ابهامی باقی نمیماند.

در پایان باید گفت. مسئله قیامت، بالاتر از بهشت و نعمت‌های بهشتی، از جمله غلمان و حوریان است و به فرموده آیت‌الله جوادی آملی، بهشت حیاط خلوت و پشت حیاط مردان و زنان صالح است، رسیدن مرد و زن صالح، عاشق و معشوق نسبت به هم و سایر نعمتهای مادی و معنوی در بهشت، در مقابل نعمت «لقاء حق»، مرتبه نازله از نعمت هستند. نعمت عظیم و اکبر همان رضایت حق و لقاءالله است. رضوان من الله اکبرُ کل شیء. خلاصه وقتی به قرآن مراجعه میکنیم میبینیم تاریخ مذهب و دین آن طوری که قرآن کریم تشریح کرده است یک تاریخ مذکّر ـ مؤنث است. قرآن کریم، مثل اینکه عنایت خاص دارد که همینطور که صدّیقین و قدّیسین تاریخ را بیان میکند، صدیقات و قدّیسات تاریخ را هم بیان میکند و سرنوشت دنیا و آخرت آنها را در کنار هم و در ارتباط با هم تشریح و تجزیه و تحلیل میکند.»(۱۲)

پاورقی:

۱. جوادی آملی، عبدالله، «خارج فقه»، نوار شماره ۳۴۸، سال ۱۳۸۰.
۲. طور:۲۱.
۳. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ج۲۲، ص ۴۲۸.
۴. طور:۲۴.
۵. طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان، قم، انتشارات اسرار، ص ۱۹۰.
۶. الرحمن:۵۶ و ۵۸.
۷. طور:۵۲.
۸. واقعه :۱۷.
۹. طبرسی، فضل، مجمع البیان، ج ۹، ص ۲۰۸.
۱۰. طور:۲۱.
۱۱. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ج ۲۲، ص ۴۲۸.
۱۲. مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، انتشارات صدرا، چاپ سوم، ۱۳۷۸، ج ۱۷، ص ۴۰۱.

منبع: نرم افزار پاسخ – مرکز مطالعات و پاسخ گویی به شبهات

مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.