چرا در دعا نسبت به پیامبر می گوئیم و تقبل شفاعته و ارفع درجته؟

0 162

کمال مطلق و نهایی فقط برای خداوند عالم است و هرکس در هر حدی که باشد، نسبت به خدا ناقص است و جای ترقی و کمال به درجه بالاتر را دارد.

بنابراین گرچه وجود مبارک پیامبراکرم(ص) اشرف موجودات است و هیچ کس ازافراد بشر -چه در گذشته و چه در حال و آینده- درجه و مقام او را نداشته و ندارد؛ اما در مقایسه با خدای عالم بازهم جای کمال دارد. باتوجه به این نکته دعا و طلب ترفیع درجه برای آن بزرگوار اشکال ندارد؛

علاوه بر این که دعای مابرای پیامبر(ص) و معصومین(ع) نفع آن به خودمان برمی‏گردد. علامه طباطبایی در این زمینه فرموده‏ اند: مَثَل دعاهایی که ما نسبت به پیامبر(ص) و معصومین(ع) می‏کنیم مثل باغبانی است که باغی را حفاظت می‏کند ولی خودش مالک آن باغ نیست. حال اگر در روز عیدی صاحب باغ به آن جا آمد و باغبان یک دسته از گل‏های آن باغ را به صاحب باغ هدیه کرد، او چیزی از خودش به صاحب باغ نداده است و منتی بر وی ندارد؛ چون گل‏های باغ او را به خودش داده ولی با این کار موجبات تقرب و محبت بیشتر ارباب و صاحب باغ را فراهم کرده است ما نیز هر چه داریم از پیامبر(ص)و ائمه اطهار(ع) داریم و به برکت آنان هدایت شده‏ ایم و راه دعا و نیایش را آموخته‏ ایم ازاین‏رو اگر از آنچه به ما داده ‏اندچیزی به آنها هدیه کردیم و برای آنان از خدا طلب ترفیع درجه نمودیم، در واقع نفعش به خودمان می‏رسد؛ چون باعث تقرب به آنها و جلب محبت بیشتر به آنان می‏شود.

از طرفی خداوند در سوره «والضحی» وعده کرده که او راراضی کند و این به شفاعت تفسیر شده است؛ اما نسبت به ما چنین قولی نداده که حتماً مشمول شفاعت شویم بلکه باید به وسیله اعمال صالح و دعا و نیایش، از خداوند بخواهیم که شفاعتش را نصیب ما بفرماید.

 

منبع : سامانه پاسخگویی به سوالات و شبهات دینی

مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.