السلام علیک یا خیره الله و ابن خیرته چه معنا و مفهومی دارد؟

0 1,385

السلام علیک یا خیره الله و ابن خیرته چه معنا و مفهومی دارد؟

پاسخ:

در زیاراتی که برای امام حسین(ع) وارد شده، این فراز آمده است:

«السلام علیک یا خیره الله و ابن خیرته»

سلام بر تو ای برگزیده الهی و کسی که سراسر خیر است و از هر شری به دور است.

و «ابن خیرته» فرزند برگزیده الهی که امیرمؤمنان(ع) هم، برگزیده خدا و دور از هر شری است. (بلدالامین، کفعمی، ص ۲۶۹)

یکی از اهداف اصلی زیارات ائمه معصوم(ع) نشان دادن جایگاه و منزلت آنها و معرفی ایشان است.

ما در زیارات، متوجه مقام ائمه معصوم(ع) می‌شویم، ضمن آنکه از اصلی‌ترین کارهای ایشان هم اطلاع پیدا می‌کنیم.

برای نمونه

جمله «اَشهَدُ اَنَّکَ قَد اَقَمتَ الصَّلاهَ وَ آتَیتَ الزَّکاهَ وَ اَمَرتَ بِالمَعروفِ وَ نَهَیتَ عَنِ المُنکَر»

که در زیارت وارث و دیگر زیارات و ادعیه مأثور و غیرمأثور آمده است،

به فعلی از افعال حضرات معصوم(ع) اشاره دارد که مشترک بوده و از مهم‌ترین اقدامات ایشان است.

«خیر» به معنای خوبی، نیکی، لطف و بهترین‌ در مقابل «شر» به معنای بد، بدترین و بدی کردن است.

این فراز به ما می‌گوید خداوند به ما لطف کرده و بهترین‌ها را ما معرفی کرده است؛

زیرا هر چه از سوی خداوند برای ما می‌آید، خوب و نیک و لطف است که این خیر بودن در ساحت اهل بیت (ع) دیده می‌شود.

خداوند بهترین دین را به وسیله پیامبر اکرم(ص) به ما ابلاغ فرمود

پیامبر(ص) می‌فرمایند:

«لاضَرَرَ وَ لاإِضْرَارَ فِی الإِسلام‏، فَالإِسلَامُ یَزِیدُ الْمُسْلِمَ خَیْراً وَ لایَزِیدُهُ شَرّاً»؛

در اسلام هیچ ضررى نیست و ضرر به دیگران نیز ممنوع است،

پس اسلام به مسلمان خیر مى‌‌رساند و شر نمى‌‏رساند. (من‌لا‌یحضر، ج ۴، ص ۳۳۴)

قرآن بهترین‌های امت را نیز به ما معرفی می‌کند و می‌فرماید:

«شما بهترین امّتى بودید که به سود انسان‌ها آفریده ‌شده‌اید. امر به معروف و نهى از منکر مى‌کنید و به خدا ایمان دارید.» (آل‌عمران/ ۱۱۰)

منظور از «بهترین امت» در این آیه اهل بیت(ع) معرفی شده‌اند.

امام باقر(ع) می‌فرمایند:

«کُنْتُمْ خَیْرَ أُمَّهٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ»؛ ما [اهل بیت] هستیم. (البرهان، ج ۲، ص ۷۳۲)

همچنین آمده است، عبدالله‌بن‌سنان این آیه را برای امام صادق(ع) خواند و معنای «کُنْتُمْ خَیْرَ أُمَّهٍ» را موسع گرفت.

امام(ع) با تندی به او فرمودند:

«بهترین امّت بودید که امیرالمؤمنین(ع)، امام حسن و امام حسین(ع) را کشتید؟!

سپس فرمودند: «مگر ملاحظه نمی‌کنی که خداوند آنها را با این امتیازها می‌ستاید؛

تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ تُؤْمِنُونَ بِالله». (بحارالأنوار، ج ۲۴، ص ۱۵۴)

اولین فایده «خیر» دفع شر است

و وجود خیر سبب می‌شود اشرار و شرارت‌های جنی و انسی، مادی و معنوی از مردم دوری کنند تا مردم در دنیا و آخرت بهره کاملی از زندگی ببرند.

محمدبن‌عرفه می‌گوید: از امام رضا(ع) شنیدم که مى‏فرمودند:

«بایستی که به معروف امر و از منکر نهی کنید [اگر اینکار را نکردید] افراد بدکردار بر شما مسلط خواهند شد

[در این حال] خوب‌های‌تان دعا می‌‌کنند، اما مستجاب نمى‏شوند.» (اصول کافی، ج ۵، ص ۵۶)

پس منظور از «خیرهالله» کسی است که هم خیر است و هم با اقداماتش شر و شرارت را از سر انسان‌ها دور می‌کند.

کسی که بهترین انسان‌های امت باید رهروش باشند تا بتوانند به مردم و جامعه خیر برسانند.

امام حسین(ع) به محمد حنفیه فرمودند:

«من برای اینکه به مقام و مال دنیا فساد و ستم در جامعه اسلامی برسم قیام نکردم.

من فقط برای اینکه جامعه اسلامی را اصلاح کنم قیام کرده‌ام.

اراده دارم تا امر به معروف و نهی از منکر کنم و به روش جدّم و پدرم علی‌ابن‌ابی‌طالب(ع) رفتار نمایم.»

حضرت سیدالشهدا(ع) در این بیان اولاً خود را «خیر» معرفی کرده و ارتکاب هر گونه شرارت را در قیام‌شان نفی می‌کنند

و ثانیاً شرارت‌ها و اشرار زمان را هم معرفی می‌فرمایند.

قال صادق(ع):

«مَنْ أَرَادَ اللَّهُ بِهِ الْخَیرَ قَذَفَ فِی قَلْبِهِ حُبَّ الْحُسَینِ(ع) وَ حُبَّ زِیارَتِهِ…»؛

هر کس که خدا خیرخواه او باشد، محبت امام حسین(ع) و شوق زیارتش را در دل او می‌اندازد… . (وسائل‌الشیعه، ج ۱۰، ص ۳۸۸)

وقتی نتیجه محبت امام حسین(ع) دفع شر و دوری از اشرار باشد

و این لطف خداوند به هر انسان که محبت امام(ع) را در دل دارد در نظر بگیرد

درک مقام امام(ع) و ضرورت محبتش بیشتر می‌شود؛

اما وظیفه محبان حضرت اباعبدالله(ع) این است که در راستای خلیفه‌اللهی

برای ایجاد و ازدیاد محبت حضرت سیدالشهدا(ع) تلاش کند و با خیری که خداوند برای ما در نظر گرفته،

هر گونه شر و فساد را از خود و اطرافیان خود دور کنند.

اینجاست که می‌توانیم عظمت امام حسین(ع) و عظمت محبت، زیارت، اشک و عزاداری برای ایشان را بفهمیم

و به فلسفه اینکه خداوند پاداش یک قطره اشک بر امام حسین(ع) را بخشش تمامی گناهان در نظر دارد، پی ببریم.

تاجایی که امام صادق(ع) می‌فرمایند:

«اگر زائر من می‌دانست، آنچه را که خداوند برای او مهیا کرده است، شادی‌اش بیشتر از غمش می‌شد

و همانا زائر امام حسین(ع) از زیارت برمی‌گردد، در حالی‌که هیچ گناهی بر او باقی نمی‌ماند.» (وسائل‌الشیعه، ج ۱۴، ص ۴۲۳)

زندگی‌نامه

خیرته

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.