«اللهم العن الجبت الطاغوت » مورد تائید است؟

0 3,732

آیا این لعن «اللهم العن الجبت الطاغوت» که در کتاب (حلویات العلوم) شفاخانه معنوی نوشته آیت الله حاج شیخ حسن نائینی نیستانکی در صفحه ۴۹ آمده مورد تائید است؟

پاسخ:

واژه «جبت» در قرآن فقط یک مرتبه در آیه ۵۱ از سوره نساء آمده و در اصل به معنای سحر، ساحر، بت می باشد و واژه طاغوت که هشت بار در قرآن آمده از ماده طغیان و به معنی تعدی و تجاوز از حد بوده و اموری از قبیل شیطان، حاکم جبار و هر معبود غیر خدا و هر مسیری که به غیر خدا و حق منتهی شود گفته می شود.(۱)

در همین آیه کسانی که انتساب و نسبت به جبت و طاغوت داشته و به آن ایمان آورده اند و آن را بر حقیقت و مسیر الهی و حقیقت و نجات مقدم داشته اند لعن شده اند و با این که خداوند از دشنام و فحش در کتاب خود قرآن کریم منع کرده(۲) امّا لعن کسانی از قبیل کفار، ظالمین، آزار دهندگان به پیامبر اکرم ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ و کتمان کنندگان آیات الهی را تجویز و آنان را لعن کرده و از رحمت خود به دور دانسته است.(۳)

در ادعیه و زیارات نیز برائت از مظاهر جبت و الطاغوت به طور مکرر مطرح شده است و در حدیثی از امام صادق ـ علیه السلام ـ برائت از جبت و طاغوت از علامات مؤمن شمرده شده است.(۴)
یونس بن ظبیان زیارت امیر مؤمنان ـ علیه السلام ـ از امام صادق ـ علیه السلام ـ را روایت کرده که حضرت در ضمن آن این گونه فرموده است: ))اللهم العن الجوابیت و الطواغیت و الفراعنه. خدایا جبت ها و طاغوت ها و فرعون ها را مورد لعنت خود قرار بده((.(۵)

در بخشی از زیارت نامه امام حسین ـ علیه السلام ـ نیز که از امام صادق ـ علیه السلام ـ روایت شده می خوانیم: ))اللهم العن الجبت و الطاغوت و العن اشیاعهم و اتباعهم، خدایا جبت و طاغوت و پیروان شان را لعنت کن((.(۶)

و نیز این دعا را از علی ـ علیه السلام ـ آورده است که حضرت فرموده است:
«اللهم العن صنمی قریش و جبتیها و طاغوتیها…. خدایا دو بت قریش و دو جبت و دو طاغوت قریش را لعنت کن و از رحمت خود دور بدار».(۷)
هر چند در کتاب حلویات العلوم چنین مطلبی یافت نشد . لذا ممکن است کسی که چنین مطلبی را گفته به اشتباه این کتاب را آدرس داده و یا این که در چاپ های بعدی مطالبی به کتاب اضافه شده است .زیرا نویسنده این کتاب اولین بار این کتاب را حدود صد و ده سال پیش نوشته است.

 

پاورقی:

۱. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش، ج۳، ص۴۱۸.
۲. انعام : ۱۰۸.
۳. احزاب : ۶۴، مائده : ۷۸، اعراف : ۴۴، احزاب : ۵۷ و ۵۸ و آیات دیگر.
۴. اخوان حکیمی، الحیاه، ترجمه احمد آرام، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ج۱، ص۴۲۲. مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج۶۲، ص۱۹۳.
۵. ابن طاووس، سید عبدالکریم، فرحه الغربی بصرخه القری، بی تا، دارالرضی، ص۸۳.
۶. ابن قولویه، شیخ جعفر، کامل الزیارات، باب زیارات امام حسین(ع)، بی تا، مرتضوی، ص۱۹۵.
۷. نمازی، شاهرودی، شیخ علی، مستدرک سفینه البحار، جامعه مدرسین، ۱۴۱۹ق، ج۲، ص۶.
منبع: نرم افزار پاسخ – مرکز مطالعات و پاسخ گویی به شبهات

جایگاه لعن

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.