این سخن از کیست: ((حسن و حسین دو گوشواره عرشند))؟

0 340

 

پاسخ : حضرت امیرمومنان امام علی علیه السلام فرمودند که از رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ شنیدم که: ((خداوند متعال دو فرزندم حسن و حسین  ـ علیهما السلام ـ را از نوری که بر تو و فاطمه افکند، آفریده است و آن دو همانند دو گوشواره آویخته به گوش، جنبش و حرکت دارند و نور آن دو هفتاد هزار برابر نور شهیدان است ای علی ـ علیه السلام ـ همانا خدای عزیز و جلیل به من وعده فرموده که بر آن دو کرامتی عطا فرماید که هیچکس به جز پیامبران و رسولان را به چنان کرامتی اکرام نفرموده باشد.))(۱)

و در حالات حضرت آدم هم آمده است که روزی که آن حضرت وارد بهشت شدند متوجه نوری شدند که بهشت را روشن کرده بود. آن حضرت به جبرئیل گفت: این دختر کیست که از نور جمالش بهشت درخشان و روشن شده است؟ گفت: این فاطمه دختر محمد ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ یکی از فرزندان تو است که پیامبر آخر الزمان است. گفت این تاج چیست که بر سر دارد گفت: شوهرش علی بن ابی طالب ـ علیه السلام ـ است. پرسید این دو گوشواره چیست؟ گفت: دو فرزندش حسن و حسین  ـ علیهما السلام ـ هستند.(۲)
این حدیث شریف علاوه بر کتاب های شیعه در کتب روایی اهل سنت نیز آمده است.
در کتاب فضائل الخمسه فی صحاح سته ـ که فضائل پنج تن ـ علیهم السلام ـ در صحاح شش گانه اهل سنت است ـ باب هجدهم این کتاب عبارت است از این که حسنین ـ علیهما السلام ـ دو گوشواره عرش خداوند هستند.
در فیض القدیر منادی ج۳، ص۴۱۵، گفته است: ((حسن و حسین  ـ علیهما السلام ـ دو گوشواره عرش الهی هستند و معلق و آویزان از آن نیستند بلکه به نوعی زینت عرش می باشند نه اینکه همانند گوشواره آویزان باشند.)) طبرانی، این حدیث را در «الاوسط» از «عقبه بن عامر» به نقل از پیغمبر اکرم ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ آورده است در شرح آن کتاب از «دیلمی» نقل نموده است که: ((حسنین ـ علیهما السلام ـ بمنزله دو شنف از چهره اند و شنف گوشواره ای است که به گوش می آویزند. منظور آن است که یکی از حسنین ـ علیهم السلام ـ در جانب راست عرش و دیگری در جانب چپ عرش قرار دارند.))
هیثمی یکی دیگر از علمای اهل سنت در کتاب «مجمع، ج۹، ص۱۸۴» از عقبه بن عامر، ایشان هم از رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ روایت می کند که: ((حسن و حسین ـ علیهما السلام ـ دو گوشواره عرش خدا و معلق به عرش اند و جدای از آن نمی باشند پیامبر اکرم ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ فرموده است هنگامی که بهشتیان در بهشت استقرار می یابند به عرض می رساند پروردگارا، به من وعده داده بودی که مرا به دو رکن از ارکانت زینت بدهی، خدای تعالی می فرماید: مگر این گونه نیست که تو را به حسن و حسین  ـ علیهما السلام ـ زینت داده ام.))
(طبرانی) این حدیث را در «الاوسط» روایت می کند.(۳)
پس معلوم شد که سند این حدیث به خود رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ می رسد و در کتب معتبر شیعه و سنی هم آمده است و لذا آن دو حضرت از جمله زینت های عرش الهی می باشند که دیگران از نور هدایت آن دو هم چون سایر معصومین ـ علیهم السلام ـ استفاده می کنند.

پاورقی:

۱. جنتی، احمد، نصایح، قم، الهادی، بیست وچهارم، ۱۳۸۲ش، ص۴۲۷.
۲. خسروی، موسی، ترجمه بحارالانوار، بخش امامت، تهران، اسلامیه، دوم، ۱۳۶۳ش، ج۷، ج۳، ص۷.
۳. ساعدی، محمد باقر، فضائل پنج تن در صحاح شش گانه، قم، فیروز آبادی، چاپ اول، ۱۳۷۴ش، ج۴، ص۱۵۴.

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.