کدامیک از نبّوت و امامت از لحاظ معنوی بر دیگری برتری دارد ؟

نبوت و امامت
0 27

امامت ، همچنان که از قرآن کریم بر می آید ، منصبی است که به برخی پیامبران – مانند ابراهیم ( علیه السلام ) – اعطا شده و عبارت از مقام سرپرستی و اداره جامعه است و قرآن کریم آن را حکومت و{P – نگاه کنید به : مجمع البیان ، ج ۱ ، ذیل سوره بقره ، آیه ۱۲۴ . P}
پادشاهی نیز خوانده است . روشن است که امامت در این موارد شأنی افزون بر شأن نبّوت است که از گذر مصلحت الهی و نیز پایداری و صبر در مقابل سختیها و آزمایشهای آسمانی برای آنان حاصل می شده است . همچنان که درباره ابراهیم ( علیه السلام ) آمده است : « و اذا ابتلی ابراهیم ربّه بکلمات فاتمهنّ قال اِنّی جاعلک للنّاس اماماً ؛ و هنگامی که خداوند ، ابراهیم را به اموری [مانند ذبح اسماعیل ] امتحان کرد و [آن گاه ] خداوند فرمود : به {P – سوره بقره ، آیه ۱۲۴ . P}
درستی که من تو را برای مردم امام قرار دادم » .
با این همه امامت ، فرعی بر نبّوت است و از آن سرچشمه می گیرد ؛ یعنی نبّوت چون سرچشمه ای است که مقررات و معارف الهی از آن سرچشمه می گیرد . و آن گاه از گذر امامت در جامعه جاری می گردد .

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.