آیا حضرت آدم ( علیه السلام ) با خوردن از میوه درخت ممنوعه گناه کرده و اگر چنین است ، این امر چگونه عصمت و مقام نبوّت سازگار است؟

حضرت ادم و حوا
0 138

براساس آنچه از آیات قرآن و احادیث استفاده می شود آنچه از حضرت آدم ( علیه السلام ) سرزده ، گناه نبوده است ؛ زیرا حضرت آدم ( علیه السلام ) قبل از اینکه وارد بهشت شود ، از مقام والای خلافت اللهی و مسجودیت ملائکه برخوردار بوده و این مقامات با صدور گناه مناسبت نداشته است ؛ بنابراین این توجیه هم که چون صدور این کار قبل از نبوّت حضرت آدم بوده اشکالی نداشته است قابل پذیرش نیست زیرا اوّلاً با توجّه به آنچه یادآوری شد صدرور گناه با مقام والایی که از حضرت آدم ترسیم شده به هیچ وجه سازگار نیست ثانیاً برهان عصمت همان گونه که دلالت بر عصمت بعد از نبوّت می کند ، بر عصمت قبل از مقام نبوّت هم دلالت دارد . بر این اساس آنچه از تعبیرات که درباره شجره منهیه وارد شده است یا به همان توجیه کلّی که کار وی گناه نسبی و یا ترک اولی بوده است باید توجیه شود . و یا به بیان دیگر و آن اینکه نهی از نزدیک شدن حضرت آدم به درخت نهی ارشادی بوده است و مخالفت نهی ارشادی گناه نیست و گناه مخالف با نهی مولوی است . توضیح اینکه نهی بر دو قسم است :
۱ . نهی مولوی : که از ناحیه مولی به عبد صادر می شود چنین نهی جنبه تکلیفی دارد و براساس مولویت صادر می شود و مخالفت آن گناه و موجب استحقاق کیفر است و برهان عصمت انبیاء امکان وقوع چنین کاری را از پیامبران بزرگوار الهی نفی می کند .
۲ . نهی ارشادی : است نهی ارشادی جنبه ی ارشاد دارد مانند اینکه دکتر به مریض می گوید فلان چیز را نخور روشن است که مخالف دستور دکتر گناه نیست بلکه خاصیّت آن وقوع در مفسده یا زیانی است که ارتکاب عمل ، آن را به دنبال دارد و در آیاتی که در داستان حضرت آدم آمده قرائنی وجود دارد که ارشادی بودن نهی را تأیید می کند و خوردن میوه درخت ممنوعه باعث آشکار شدن عورت آنها و خارج شدن از بهشت گردید .

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.