چرا حضرت علی(ع) فرمودند چه بسا شب زنده دارانی که از نمازشان به جزخستگی بهره ای نمی بردند چیست؟

0 8

نماز شب و عبادات دیگر هدف و فلسفه ای دارند که اگر انسان به آن بی توجه باشد نصیبی از آن نمی برد. نمازهای واجب هم چنین است و اگر انسان شرایط باطنی عبادات را رعایت نکند، بهره لازم از عبادت را نخواهد برد. سخن حضرت علی (ع) مربوط به کسانی است که شب زنده داری می کنند و خود را در رنج و مشقت عبادت قرار می دهند، اما از روح عبادت غافلند. عبادات آنها به جای این که در روحشان خشوع و خضوع و کمالات دیگر را به وجود آورد، عجب و غرور و رذایل دیگر را ایجاد می کند. چنین عبادتی قطعاً جز خستگی نتیجه ای ندارد، اما نباید این روایت شما را از انجام نماز شب باز دارد و نا امید کند؛ بلکه فقط هشداری است که انسان مراقب باشد عبادتش دارای باطن باشد و روح عبادت را دریابد و عبادتش همراه با خشوع و حضور قلب باشد. در این صورت قطعاً مصداق این حدیث واقع نمی شود، بلکه مصداق این آیه شریفه قرار می گیرد: «{/Bوَ مِنَ اَللَّیْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَهً لَکَ عَسی أَنْ یَبْعَثَکَ رَبُّکَ مَقاماً مَحْمُوداً{w1-13w}{I17:79I}/}». نماز شب اگر با حضور قلب باشد در نهایت مقام محمود را در پی خواهد داشت که منتهای آرزوی سالکان طریق حق است.

مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.