من انسان گناه کاری هستم و هرگاه به یاد گناهان می افتم از خود مأیوس می شوم و بیشتر گناه می کنم راه چاره چیست؟

0 3

گر گناهان انسان هزاران برابر آنچه که فرموده اید باشد باز بیش از گنجایش رحمت الهی نیست. خداوند مهربان بال های رحمتش را به سوی بندگان گنهکار گشوده و با آغوش باز از آنان استقبال می کند و وعده داده است که اگر برگردند و توبه نمایند همه گناهان را می بخشد. بنابراین احساس گناه و شرمندگی در پیشگاه خداوند بسیار ارزنده و موجب تقرب و عزت نزد پروردگار است در عین حال همین جا نیز شیطان برای انحراف انسان دام انداخته و می کوشد از طریق القای یأس و بی تفاوتی آدمی را از پیمودن راه کمال و سعادت باز دارد. بنابراین به لطف خدا دلگرم باشید و به جای بی خیالی توبه و بازگشت به سوی خدا کنید. حتی اگر صدها بار توبه شکسته باشید. خداوند بنده نواز تائبان بویژه جوانان توبه کننده را بسیار دوست دارد و به آنان نه تنها وعده آمرزش که مژده بهشت داده است. {Sبازآ بازآ هر آنچه هستی بازآ# گر کافر و گبر و بت پرستی بازآS} {Sاین درگه مادرگه نومیدی نیست # صدبار اگر توبه شکستی بازآS}

مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.