چه کار کنم تا نمازم را با حالت خضوع وخشوع بخوانم؟

0 13

نامه حاکی از صداقت و سلامت فطرت شما به دست ما رسید و از این که به ما اعتماد کرده اید سپاسگزاریم. خواهر ارجمند! ایمان و گرایش به عبادت در برابر آفریننده با عظمت هستی در ضمیر و سرنوشت تمامی انسان ها نهفته است. شما نیز اگر چه در محیطی قرار نداشته اید که این انگیزه متعالی را در شما رشد دهد. ولی فطرت سلیم شما را دعوت به پرستش و عبادت در مقابل پروردگار یگانه نموده است. به هر حال گذشته ها گذشته است. بحمدالله شما اکنون نه تنها عباداتی که به مثابه غذای روح و نیاز همواره آدمی است بجا می آورید. بلکه نگران آن هستید که چرا توجه و حضور قلب شما در نماز بیشتر نیست. باید بگویم اگرشما دربرابر این پدیده بی تفاوت بودید خودش مسأله بود. ولی این احساس که باید نماز دارای روح و معنا باشد انگیزه ای ارزشمند و تعالی دهنده است چیزی که هست باید راه عملی ساختن آن را فراهم نمود. برای این که در نماز توجه و حضور قلب پیدا کنید رهنمودهای زیر می تواند موءثر باشد: ۱- توجه به فلسفه نماز و این که چرا باید نماز بخوانیم. شما باید سعی کنید این نکته را با تفکر و مطالعه همانند یک مسأله ریاضی برای خود حل کنید. مسلما با تفکر و تعقل درخواهید یافت که اولا خداوند بی نیاز مطلق است. بنابراین او را به نماز و نیاز ما احتیاجی نیست. پس اگر فرمان به نماز داده جز صلاح و رشد ما را اراده نفرموده است؛ زیرا آدمی جز در سایه عبادت آرام و قرار نگرفته و علاوه بر خلاهای روحی زمینه های تربیت نیز در او بی رنگ می گردد. ۲- مدد خواستن از خداوند جهت توفیق برای نماز با خضوع و خشوع. ۳- توجه به آداب و مقدمات نماز از قبیل: وضو اذان و اقامه. در کتاب های حدیث آمده است: شخصی از پیامبر(ص) درخواست کرد که راهی به او بنمایاند تا حضور قلب بیشتری در نماز پیدا کند حضرت او را به شاداب گرفتن وضو فرمان دادند. بنابراین وضوی شاداب و با آداب خود در حضور قلب انسان در نماز موءثراست. ۴- فرا گرفتن معانی کلمات و جملاتی که در نماز ادا می شود و تعمق در معانی آنها. ۵- انتخاب وقت و زمان و مکان مناسب برای نماز. ۶- توجه به این که مبدأ و منتهای انسان خداوند است و آنچه در این بین است برای امتحان آدمی و ابزاری جهت رشد و کمال اوست.

مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.