در قرآن آمده که نفخت فیه من روحی، اگر خدا روح دارد حرکت آن چگونه است؟

0 3

موجودات عالم امکان دو گونه اند موجودات عالم خلق و ماده و جسمانیت که حرکت و سکون و امتداد سبکی و سنگینی در آن مطرح است و موجودات عالم اَمر یا عالم ملکوت که هیچکدام از آثار و اوصاف ماده و امور جسمانی در آن نیست. به فرموده قرآن کریم {A{/Bأَلا لَهُ اَلْخَلْقُ وَ اَلْأَمْرُ{w29-33w}{I7:54I}/}A}{M؛ آفرینش و تدبیر جهان از آن او و به فرمان اوست M} {V(سوره اعراف، آیه ۵۴) V} ماجرای روح و نسبت آن به خداوند از باب {A{/Bقُلِ اَلرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّی {w5-9w}{I17:85I}/}A} {V(سوره اسراء، آیه ۸۵)V} یعنی روح از عالم امر است از حقایق ملکوتی و مجردی است که با کن فیکون تحقق می یابد. قرآن کریم درباره امر و تدبیر خدای بزرگ می فرماید: {A{/Bإِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَیْئاً أَنْ یَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ {w1-10w}{I36:82I}/}A}{M؛ فرمان او چنین است که هرگاه چیزی را اراده کند تنها به آن می گوید: موجودباش! آن نیز بی درنگ موجود می شودM}. {V(سوره یس، آیه ۸۲) V} برای آگاهی بیشتر ر.ک: صورت و سیرت انسان در قرآن، آیت الله جوادی آملی، فصل دوم، از بخش یکم با این توضیح معلوم می شود که اولاً اینکه خداوند می فرماید: از روحم در آن دمیدم چنین نیست که خداوند دارای روح باشد بلکه چون همه هستی از آن اوست روح که یکی از موجودات الهی و از عالم امر است، خداوند آن را در کالبد انسان دمیده است. ثانیاً: نسبتی بین روح و حرکت نیست چون حرکت به معنای خروج شی ء (متحرک) از قوه بسوی فعلیت است. و قوه به معنای استعداد و قابلیت و نقص و این از اوصاف عالم خلق است و نسبتی با عالم امر ندارد. و وقتی حرکت با عالم امر نسبتی نداشت مسلماً به طریق اولی با هستی بخش عالم اَمر نیز نسبتی نخواهد داشت. ثالثاً: مفسرین اضافه روح به خدا (در آیه) را از باب اضافه تشریفی دانسته اند یعنی بیان شرافت روح می باشد نه به این معنی که خدا روحی دارد که بخشی از آن را به انسان اعطا نموده است. {V(نک: المیزان، علامه طباطبایی، ذیل آیه ۲۹ سوره حجر)V}

مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.