در سوره الرحمن چرا آیه فبای الاء ربکما تکذبان این همه تکرار شده است؟

0 22

در سوره الرحمن خداوند نعمت های گوناگون خود را اعم از مادی و معنوی یکایک گوشزد بندگان نموده و بعد جن و انس را مخاطب قرار داده و می گوید کدام یک از نعمت های پروردگارتان را تکذیب می کنید این استفهام استفهام تقریری است که در مقام اقرار گرفتن می آورند لذا در روایتی آمده است بعد از این جمله بگوئیم پروردگارا ما هیچ یک از نعمت های تو را تکذیب نمی کنیم {Hلا بشی ء من الائک رب اکذب H}

کمی دقت در نعمت هائی که خداوند در این سوره گوشزد می کند با جزئیات و ریزه کاریها و اسراری که در هر یک از این نعمت نهفته است کافی است که حس شکرگزاری را در انسان برانگیزد و او را به دنبال عرفان و شناخت مبدأ این نعمت ها بفرستد به همین دلیل خداوند از بندگانش بعد از ذکر این نعمت ها نسبت به یک یک آنها اقرار می گیرد این تکرار نه تنها منافاتی با فصاحت و بلاغت ندارد بلکه خود یکی از فنون فصاحت است. این درست به آن می ماند که پدری فرزند فراموش کارش را مخاطب ساخته می گوید

آیا فراموش کردی کودکی خرد و ناتوان بودی چه خون جگرها برای پرورش تو خوردم. آیا فراموش کردی هنگامی که به مرحله جوانی رسیدی و نیاز به همسر داشتی پاکترین همسر را برایت انتخاب کردم. آیا فراموش کردی نیاز به خانه و وسائل زندگی داشتی برایت فراهم کردم. پس این سرکشی و بی مهری از چیست. خداوند منان نیز نعمت های گوناگونش را به این بشر فراموش کار یادآور می شود و به دنبال هر بخش از این نعمت ها از او سؤال می کند «کدامیک از اینها را تو انکار می کنی؟!» پس این نافرمانی و طغیان از چیست در حالی که اطاعت من نیز رمز تکامل و پیشرفت خود شما است و از آن چیزی عاید پروردگارتان نمی شود. {V(تفسیر نمونه، ج ۲۳، ص ۱۱۳ – ۱۱۵)V}

مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.