آیا نگاه کردن به وجه و کفین نامحرم جایز است برای کنترل چشم چه راه هائی وجود دارد؟

0 13

به نظر بسیاری از فقها نگاه بدون ریبه به وجه و کفین مانع ندارد. کنترل چشم نیز تابعی از روح تقواست که اگر در آدمی پدیدار شد به تبع آن کنترل چشم نیز به دنبال آن خواهد آمد.

برای تقویت تقوا:

الف) ازدیاد پیوسته معرفت به خداوند و اوصاف جمال و جلال الهی و خود را پیوسته به یاد او داشتن. این معرفت موجب ازدیاد عشق به او نیز می شود و اگر به جایی رسیدید که حب او تمام دل را فراگرفت دیگر علاقه به هرچیز دیگر حتی مباحاتی که مزاحم توجه به اویند از بین می رود چه رسد به حب معاصی.

ب) شناخت واقعی دنیا و امور دنیوی. به عبارت دیگر اگر انسان واقعا این مطلب را دریابد و درکمون نفس خویش مستقر سازد و به چشم شهود بنگرد که جهان و آنچه این جهانی است همه اموری گذرا وفانی اند و جز آنچه الهی و خدایی است ماندنی نیست دل از کثرات عالم تعینات برخواهد کند و جز به معبود حقیقی دل نخواهد سپرد.

ج) آنچه گفته شد در مراتب بالا بود و رسیدن به آن هم چندان ساده نیست. اما برای – پیادگان که محصور در هواهای رنگارنگ نفسانی اند – راه های ساده تری وجود دارد که هرچند استقامت و دیرپایی موارد بالا را ندارد اما سهل الوصول تر و فراچنگ شدنی تر است.

به علاوه نیل مقدمه لازم نیل به مراتب فوق نیز می باشد و آن عبارت است از:

۱) داشتن مطالعاتی پیوسته پیرامون معاد و آثار و عواقب وخیم و دهشت زای معاصی. در این صورت حب گناه تدریجا اندک می شود و به فرض چنین نشود خوف عذاب الهی مانع انجام گناه می گردد.

۲) اشتغال نفس به عبادات مانند نماز شب روزه دعاها و…

۳) حضور قلب در نماز و توجه به این که با چه کسی سخن می گوییم و چه می گوییم و در چه جایگاهی هستیم. یعنی خود را بنده ای ذلیل در پیشگاه رب الارباب دیدن و در قیام نماز چنان باشیم که گویی قیام قیامت است.

راهی که صد درصد گناه نکردن در تمام زندگی را تضمین کند برای افراد عادی بشر چیز سهلی نیست؛ زیرا انسان موجودی مختار و دارای تمایلات گوناگون است. بلی با عزمی آهنین و مبارزه ای دائمی با نفس تدریجا می توان به چنین جایگاه رفیعی دست یافت.

موارد زیر در این زمینه بسیار سودمند است ولی هیچ یک را تضمین قطعی نمی توان به حساب آورد.بلکه تضمین نهایی در نفس و عزم راسخ خود انسان است:

۱) مطالعه پیوسته در عوالم پس از مرگ و احوال برزخ و قیامت و جدیت در ترس از عوالم پس از مرگ

۲) مطالعه پیرامون عواقب وخیم گناهان.

۳) ارتباط پیوسته و قلبی با خداوند خواندن قرآن دعاها نماز شب و … ولیکن با توجه و حال.

۴) داشتن حالت انابه خضوع و تضرع دائمی توبه و استغفار.

۵) دوری از عواملی که انسان را به گناه متمایل می سازد؛ مانند محیط های آلوده به گناه.

۶) از بین بردن زمینه های گناه؛ مثلا کسی که انحرافات جنسی دارد باید هر چه سریع تر ازدواج کند.

۷) نشست و برخاست با انسان های موءمن و خداترس واقعی.

۸) جدیت در مبارزه با خواهش های نفسانی.

مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.