آیا ما در آن جهان همدیگر را می شناسیم؟ در آن جهان مثل این جهان عمل می کنیم یا نه؟ می خواهم بدانم که در آن جهان خانه های ما چه شکلی دارد؟

0 8

۱)در خصوص اینکه ما در آن جهان همدیگر را می شناسیم، می توان گفت که طبق بیان قرآن کریم که در آن روز پدر و مادر از فرزندان خود فرار می کنند، و همچنین برادر از برادر و همسر از همسر خود دور می شوند، (۱) فهمیده می شود که ما دیگران را میشناسیم، که از آنان فرار می کنیم. یعنی هول و وحشت روز قیامت آنقدر زیاد است، که انسان را از تمام پیوندها و علائقش جدا می کند.

و بعضی گفته اند که منظور، فرار از برادران و پدران و مادران و همسر و فرزندانی است، که راه ایمان و تقوا و اطاعت خدا را نپیمودند. او از آنها فرار می کند که مبادا به سرنوشتشان گرفتار شود.(۲) و در روایتی هم از امام صادق? آمده، که ایشان میفرمایند : مؤمنان (در آن) دنیا با هم گفتگو می نمایند، و همدیگر را می شناسند، و وقتی کسی را دیدند، می گویند فلانی است.)(۳)

۲)اگر منظور شما از عمل کردن، انجام دادن واجبات الهی مثل خواندن نماز، و روزه گرفتن و … یا ترک گناه و معصیت است، باید گفت که آن دنیا دار عمل نیست. بلکه آن دنیا بهشتیان در نعمت و آسایش هستند، و کفار و جهنمیان در عذاب و رنج میباشند. یعنی آن دنیا محل برداشت اعمالی است که در این دنیا انجام داده ایم.

۳)از منازل و مساکن آخرتی، توصیفاتی برای بهشتیان و کفار شده است، که در آیات قرآن می خوانید. و روایات و ادعیه نیز بر آن تصریح دارند. و البته آنچه که توصیف می شود، حقیقت شیرینی و تلخی اخروی را نمی تواند بیان کند، و فقط شمّه ای است از آن چیزی که واقعیت دارد. قصرهایی برای مؤمنین، با خصوصیّاتی چنین و چنان، و قصرهایی آتشین و پوشالی برای کفار.

در آیه ۷۲ سوره مبارکه توبه می خوانیم : وعد الله المؤمنین و المؤمنات جنات تجری من تحتها الانهار خالدین فیها و مساکن طیّبه فی جنات عدن و رضوان من الله …(۳) و این نیست جز باطن اعمال ما، که پیوسته در ساخت و ساز خانه آخرتمان هستیم.

وآیه ۳۲سوره مبارکه مرسلات می فرماید : انّها ترمی بشرر کالقصر (هر شراره از آن آتش، مانند قصری است.) و این ثمر مساکن خیالی و آتشی است که ما در دنیا پیش می فرستادیم.

در خصوص واقعیّت منازل آخرتی که ما به دست خود آن را می سازیم، حکایتی در زندگی یکی از علمای دین نقل است، که در ملکوت می بینند که فرشتگان, در حال ساخت بنایی هستند، و هراز چندگاهی، دست از کار می کشند. پرسیده شد : چرا اینگونه عمل می کنید؟ گفتند : آنگاه که این بنده خدا متوجه به خداوند و مشغول به ذکر است، خشتهای این بنا می رسد؛ و هر وقت که از آن دست برمی دارد، ما نیز از ساختن دست برمی داریم.

و روایتی از رسول مکرم اسلام( است در جمع صحابه، که فرمودند : هر ذکر (لااله الا الله) درختی می شود در بهشت. و صحابه گفتند : پس باید برای ما باغهایی در بهشت باشد. حضرت فرمودند : آری، اینگونه است. اما بترسید از آتشی که میفرستید، و همه را می سوزاند.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

منابع و مآخذ :

۱٫ سوره عبس، آیات ۳۴تا ۳۶

۲٫ تفسیر نمونه، ج۲۶،ص۱۵۷ تا ۱۶۰

وعده داده شده است به مؤمنین و مؤمنات، باغهایی که زیر آن نهرهایی جاری است. و در آن جاودانه اند. و خانه های نیکو و پاکی است. و…

مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.