در آیات شریفه ۲۴ الی ۳۷ در سوره مبارکه ذاریات (هل اتیک حدیث ضیف ابراهیم) مگر حضرت ابراهیم۷ با آن علم نبوت خود نمیدانست که اینها ملائکه الهی هستند که به شکلانسان در آمدهاند تا از آنها نترسد (فأوجس منهم خیفه) و حضرت ابراهیم۷ از چه چیزی ترسید؟

0 17

پیامبران بسته به درجاتشان به اذن خدا از غیب و ملکوت با خبرند و حقایق را میبینند، ولی این آگاهیها بدین معنا نیست که آنها همیشه از همه چیز آگاهند. در قرآن داستان حضرت موسی و خضر روایت شده که این سخن را میتوان به روشنی در آن یافت. حضرت موسی با این که از پیامبران اولواالعزم است، ولی از معنویات حضرت خضر آگاه نبود، این جریان در آیات ۶۰ الی ۸۲ سوره کهف بازگو شده است. دیگر پیامبران نیز این چنین اند و چه بسا به مصالحی خدای متعال حقایق را از چشم آنها بپوشاند. این مسأله با توجه به بعد بشری آنها به خوبی قابل درک است. آنان وظیفه دارند مانند دیگران زندگی کنند و در بسیاری موارد چه بسا نتوانند از آگاهی های خود استفاده کنند و جریان طبیعی این عالم را بر هم زنند.

حضرت ابراهیم نیز با اینکه از ملکوت آسمانها و زمین آگاه بود وَکَذَ َلِکَ نُرِیَّ إِبْرَ َهِیمَ مَلَکُوتَ السَّمَـَوَ َتِ وَالاْ ?َرْضِ وَلِیَکُونَ مِنَ الْمُوقِنِینَ (انعام،۷۵) ولی هر جا خدا صلاح ندارد، از حقایق بیخبر میماند.

ـ ترس حضرت ابراهیم ااز این بود که نکند آنها در پی شرّی و طرح خصومتی به منزل او آمده باشند; این شر میتوانست مربوط به مردم باشد; چراکه آنها از اهل آن دیار نبودند. توضیح این که حضرت ابراهیم وقتی برای آن هاغذا آماده کرد، آنها دست به غذا نبردند و این در فرهنگ آنان و بسیاری از فرهنگهای روزگار ما معنای خوبی نداشته و ندارد و نشان دهنده خصومت و ناراحتی است. حضرت از این نوع برخورد احساس کرد آنها در پی طرح خصومتی به منزل او آمده اند که با شناختن آنها نگرانی او برطرف شد.(ر.ک: تفسیر نمونه، آیت الله مکارم شیرازی و دیگران، ج ۲۲، ص ۳۴۶ ـ ۳۴۷، دار الکتب الاسلامیه، چاپ سوم، ۱۳۶۷ ش.)

مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.