دلبستگی‌ کودک

آیادلبستگی‌فرزندبه‌مادربیشتربرای این است که مادر منبع تغذیه است؟

0 96

واژه دلبستگی(attachment)برای توصیف، تمایل کودک به نزدیک افراد خاص ماندن و احساس امنیت بیشتر در حضور این افراد، به کار میرود

روانشناسان، نخست این نظریه را مطرح کردند که کودک به این علت به مادر دلبستگی پیدا میکند که مادر منبع تغذیه،یعنی برآورده ساختن یکی از اساسی ترین نیازهای کودک است.اما این نظریه پاسخگوی برخی واقعیت ها نبود.

برای مثال جوجه اردکها و جوجه مرغ ها هرچند از بدو تولد غذایشان را خودشان تامین میکنند ولی در عین حال دنبال مادر را میروند و وقت زیادی را بااو صرف میکنند.آرامشی که آنها از حضور مادر به دست می آورند نمیتواند از نقش مادر در غذا دادن به آن ها نشات گرفته باشد.

سلسله آزمایش های معروفی که با میمون ها صورت گرفته نشانگر آن است که در دلبستگی مادر_فرزند چیزی فراتر از نیاز به غذا مطرح است(هارلو۱۹۶۹)

بچه میمون ها را اندکی پس از تولد از مادرشان جدا کردند و در کنار دو مادر مصنوعی که از توری سیمی با سرهای چوبی ساخته شده بودند قرار دادند.تنه ی یکی از مادرهای مصنوعی از سیم لخت و تنه ی دیگری از لاستیک ابری با روکشی از پارچه ی پرز دار بود که بچه میمون را به بغل کردن مادر مصنوعی و چسبیدن به او تشویق میکرد

هر دو مادر طوری ساخته شده بودند بچه میمون ها میتوانستند از بطری نصب شده به سینه ی آن ها شیر بخورند.

هدف آزمایش،پاسخ داد به این سوال بود که آیا بچه میمون به مادری خواهد چسبید که همیشه منبع غذا بوده است؟نتایج آزمایش بسیار روشن بود.

صرف نظر از اینکه کدام یک از دو مادر منبع تغذیه بود،بچه میمون ها پیوسته به مادر پارچه ای میچسبیدند.این مادرِ کاملا غیرفعال اما نرم،منبع امنیت برای بچه میمون ها بود.برای مثال ترس آشکار بچه میمونی که در محیط غریب قرار گرفته بود به محض تماس با مادر پارچه ای فروکش میکرد

این بچه میمون در تمام مدت درحالی که با یک دست یا پا به مادرپارچه ای چسبیده بود سعی داشت به اشیایی دست بزند که در شرایط عادی برایش ترسناک بودند و جرئت نمیکرد به آن ها نزدیک شود.

هرچند تماس با مادر مصنوعیِ بغل کردنی، وجه مهمی از احساس برخورداری از مراقبت مادرانه است ولی برای رشدِرضایت بخش کافی نیست.

بچه میمون هایی که در شش ماه اول زندگی دور از سایر میمون ها با مادران مصنوعی بزرگ شده بودند در بزرگسالی رفتارهای عحیب نشان دادند.اینگونه میمون ها بعدا به ندرت تعامل طبیعی با سایرمیمون ها داشتند(از ترس در گوشه ای کز میکردند و یا رفتارهای پرخاشگرانه ی نابهنجار دست می زدند)و رفتارهای جنسی نامناسبی از خود نشان میدادند.

هنگامی که میمون های ماده ی محروم از ارتباط اجتماعی اولیه،موفق به جفت گیری شدند(البته بعداز تلاش زیاد)مادران بی کفایتی از آب درآمدند که یا به فرزندان اول خود توجهی نداشتند و یا با آن ها بدرفتاری میکردند_هرچند بعدها برای فرزندان بعدی خود مادران خوبی شدند

توجه کنید که این میمون ها درهرحال از همه ی تماس های اجتماعی محروم بودند.بچه میمون هایی که با مادران مصنوعی بزرگ می شوند هرگاه در شش ماه اول زندگی از ارتباط اجتماعی با همسالانشان برخوردار شوند.در بزرگسالی مشکلی نخواهند داشتند

مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.