با پسری که بدون اجازه،از کیف والدین خود پول برمیدارد چه برخوردی باید کرد؟

0 921

سوال کاربر: پسری ۱۳ ساله دارم اخیراً مشاهده کردم بعضاً بدون اطلاع پول از کیف خواهرش یا مادرش بر می دارد و یک مرتبه در این خصوص به ایشان تذکر دادم لکن مجدداً مشاهده شده حال باید چه برخوردی با ایشان بشود؟

پاسخ:

قبل از ورود به بحث لازم است اشاره کنم چون علل مسأله مورد اشاره متفاوت می باشند، نمی توان راهکار خاصی ارائه داد و حتماً نیاز به مشاوره حضوری است. لذا آنچه که در پی می آید اشاره به عوامل احتمالی می باشد.و شاید هم به میزان لازم پول توجیبی مقرر برای او در نظر نمیگیرید.
بی شک همه پدیده های روان شناختی اعم از نگرش ها، عواطف و رفتارهای انسان وابسته به علل و عواملی است که بروز و ماندگاری آنها را ایجاب می کند. بر این اساس برای مواجهه صحیح با این پدیده ها باید اوّل آنها را درست توصیف و سپس تبیین کرد. مثلا اگر می خواهیم رفتاری را کاهش داده یا تقویت کنیم، ابتدا باید آن رفتار را دقیقا توصیف کرد. و سپس علل پدیدایی آن و عوامل تقویت کننده و نگه دارنده و نیز موانع آن را بیابیم. تنها در این صورت است که می توان بر آن رفتار تسلط یافته و آن را در جهت دلخواه تقویت یا تضعیف کرد.

متأسفانه برخی از والدین، هنگام مواجهه با این مسأله دست درازی کردن کودک یا نوجوان به اموال دیگران بی درنگ بر او بر چسب دزد می زنند و او را به شدت توبیخ می کنند.
پیش از ذکر علل این رفتار، لازم است تأکید کنیم که تا اطمینان نیافته اید چیز گم شده را فرزندتان برداشته است، عکس العمل نشان ندهید. در موارد بسیاری اتفاق افتاده که پس از توبیخ کودک، شیء گم شده پیدا شده است.(۱)

عوامل مهم این رفتار

۱. جلب توجه. وقتی کودک توجهی را از جانب والدین یا اولیای مدرسه دریافت نمی کند و علی رغم تلاش برای اثبات ویژگی هایش و جلب توجه، توجه دیگران به او معطوف نمی شود ممکن است با یک حرکت نابهنجار در صدد اثبات خود به آنها باشد.

به اولیای خانه و مدرسه توصیه می شود که به کودکان و نوجوانان توجه کنند تا نیاز فطری آنان به جلب توجه، کمتر شود و مجبور نشوند از راههای ناپسند، خود را نشان دهند.

۲. انتقام جویی: گاهی کودک یا نوجوان به این دلیل که از کسی (پدر، مادر، برادر یا خواهر) آزرده خاطر است و نیز نمی تواند او را تنبیه کند با برداشتن پول یا چیزی که درمالکیت اوست، انتقام جویی می کند.
در این صورت باید به کودک درس انصاف داد و به او یاد داد که چگونه خشم خود را مدیریت کند.

۳. همرنگی با دیگران: پدر برای فرزندش، جامدادی یا کیف گران قیمتی می خرد. کودک به مدرسه می رود و همسالان به جهت جذابیت آن، دور و برش را می گیرند و به وی اظهار علاقه می کنند یا پدری به فرزندش پول توجیبی فراوان می دهد و او هر چه که دوست داشته باشد در مدرسه می خرد و احیانا به برخی از دوستانش هم می دهد، در این صورت برخی از بچه ها که از چنین بهره ای خود را محروم می بینند ممکن است با دست زدن به رفتارهایی مانند دزدی به اشیاء یا خوراکی های مورد علاقه خود برسند.به پدر و مادرها توصیه می شود که به اندازه ای که کودک بتواند خوراکی ها یا اشیاء مورد علاقه اش را با توجه به توان مالی خانواده فراهم کند، پول در اختیار او بگذارند و اگر این امکان وجود ندارد، با او به صورت ملاطفت آمیز برخورد کرده و در حد فهم و درکش، شرایط خانواده را تشریح کنند.

۴. انحصار طلبی: کودک یا نوجوان هر چه را می خواهد بدون استثناء برایش تهیه می کنند. این برخورد، افزون بر این که مانع چشیدن طعم تلخ ناکامی می شود که گاهی لازم است (انسان باید طعم تلخ ناکامی را در دوران کودکی و نوجوانی بچشد تا در مواقع ناکامی در زندگی اجتماعی تحمل و بردباری داشته باشد)، روحیه انحصار طلبی را در او ایجاد می کند و گمان می کند که هر چه در عالم وجود دارد، از آن اوست و وسایل دیگران را بدون اجازه آنان بر می دارد.(۲)

۵. تحمیل سلیقه بزرگترها: در خرید وسایل مورد نیاز کودک سلیقه خود را تحمیل نکنید که در این صورت چون آن وسیله را دوست ندارد ممکن است سراغ وسایل دیگران رفته یا از جیب پدر و مادر پول بردارد.(۳)

شما به دنبال این مطالب هستید:

۶. تفاوت گذاشتن بین فرزندان در برآوردن نیازها و پول توجیبی دادن هم می تواند از جمله عواملی باشد که طبیعتاً باید اصلاح شود و یا در صورت نیاز فرد دیگر اینکار با ظرافت مدیریت شود.
حال که برخی از عوامل بروز رفتاری مثل دزدی را متذکر شدیم، به جای آنکه با دیدن چنین رفتاری وحشت زده شده و اقدام عجولانه انجام دهید باید توجه کنید که بهترین برخورد با چنین مسأله ای، برداشتن گام هایی حساب شده برای آموزش صداقت و درستکاری و تصحیح این رفتار ناشایست است.
شما نباید در برابر این مسأله بیش از حد لازم عکس العمل نشان دهید، همان طور که نباید از کنار آن به سادگی بگذرید. اینکه این کار را با کلماتی مثل «قرض گرفتن» و «امانت گرفتن» توجیه کنید، به همان اندازه بد است که به کودک خود لقب دزد بدهید.(۴)

در اینجا به برخی راهکارهای درست برای برخورد با این گونه رفتارها اشاره می شود:

۱. به فرزندتان یاد بدهید که باید در برابر وسوسه ها مقاومت کند.

۲. نام کاری را که کودک انجام می دهد به او بگویید. به محض آن که از قضیه آگاه شدید به او با لحن جدی و خونسرد بگویید که این کار دزدی است! توجه کنید که این حرف با جمله «تو دزد هستی» تفاوت دارد.
این موضوع اهمیت دارد که نوجوان را تحت فشار نگذارید و لحن شما خصمانه نباشد دراین موقعیت های حساس باید خونسرد و آرام صحبت کنید و به او القاء نکنید که بچه بدی است باید به او فهمانده شود که کارش ناپسند بوده است.(۵)

۳. پی آمدهای منفی را به کار گیرید. این کار باید به نحوی جبران شود. با نوجوان می توانید درباره روش های جبران، همفکری کنید.
پی آمدهای طبیعی را اضافه کنید. مثلا نوجوان باید با جمع کردن پول توجیبی اش پول یا وسیله دزیده شده را به هر کس که از او دزدیده برگرداند. این کار تأثیر ماندگاری در ذهن او می گذارد.(۶)

۴. به کودک و نوجوان در قبال کارهای درستکارانه اش پاداش دهید و به او توجه کنید. این که دائما درستکاری را در کودک یا نوجوان تقویت کنید، همان قدر مهم است که تنبیه برای رفتار خلاف او اهمیت دارد. اگر سابقه برداشتن پول از جیب یکی از اعضای خانواده را دارد، به هیچ وجه پول یا چیزهای با ارزش دیگرتان را از او پنهان نکنید. بسیار طبیعی رفتار کنید و در صورتی که از خود درستکاری نشان داد حسابی او را تحسین کنید.(۷)

۵. چنین دزدی هایی معمولا وقتی اتفاق می افتد که نظارتی بر اعمال کودک و نوجوان وجود نداشته باشد و او تحت تأثیر هم سن و سال های خود قرار گرفته باشد راه حل این است که همیشه به اعمال و رفتار او توجه کنید.

۶. تلاش کنید نیازهای کودک و نوجوان را در حدّ متعارف تأمین کنید و او را تا اندازه ای در انتخاب اشیاء مورد علاقه اش آزاد بگذارید.

۷. سعی نمائید رابطه عاطفی خود را با فرزندتان اصلاح نمائید. زیرا در بسیاری از موارد و مشکلات، نداشتن رابطه عاطفی صحیح والدین با فرزندانشان، باعث بروز اختلافاتی در رفتار و ویژگی های کودک می شود. پس سعی نمائید نیاز به محبت و احترام کودک خود را با رابطه عاطفی صحیح او ارضاء نمائید.
در صورتی که با عمل به این راهکارها باز هم این گونه رفتار فرزند شما ادامه داشت، از مشاوره حضوری کمک بگیرید.

 

________________

۱. دهنوی، حسین، نسیم مهر، انتشارات خادم الرضا(ع)، ، ج۱، ص۱۱۱.
۲. همان، ج۱، ص۱۱۳.
۳. همان.
۴. دکتر گاربر، چگونه با کودکم رفتار کنم، ترجمه خزعلی و حسینی نیک و شریف تبریزی، ص۴۸۲.
۵. همان.
۶. همان.
۷. همان.
منبع: نرم افزار پاسخ – مرکز مطالعات و پاسخ گویی به شبهات

اختلال شخصیت اسکیزویید

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.