شیوه های برقراری ارتباط با فرزندان و خویشاوندان را توضیح دهید؟

0 47

اصول کلی ارتباط با فرزند۱. بهره گیری از هنر گوش دادن: «گفتن و شنیدن» دو شیوه ارتباطی با افراد است. به تعبیر دیگر دو نعمت بزرگ الهی، قدرت گویائی و شنوایی است که سهم مهمی در ایجاد ارتباطهای انسانی دارد. امّا هنر گوش دادن در ارتباط میان فرزندان و … به کار می آید. و یکی از مؤلفه های روابط مؤثر است.

اگر خواهی سخن گویی، سخن بشنو، سخن بشنو
زبان آن کس تواند زد، که اول گوش گردد او
۲. صمیمیت و رفاقت: پناه بردن به دوستیهای ناسالم بیشتر ناشی از نبودن روابط دوستانه بین والدین و فرزندان است. نوجوانانی که از چنین روابط روحی حیاتبخش در محیط خانواده و خانه محرومند، برای جبران کمبودهای روحی خود براحتی به سوی چیزهای دیگری جز خانواده کشیده می شوند و چون از تجربه و پختگی لازم نیز برخوردار نیستند، به راحتی طعمه حوادث می گردند. وجود رابطه صمیمانه بین فرزندان و والدین سبب می شود که آنها رازهایشان را قبل از هر کسی با والدین خود در میان بگذراند.(۱) و والدین و فرزندان از انتظارات همدیگر مطلع شوند. گاهی شفاف نبودن انتظارات به رابطه خوب لطمه می زند بنابراین لازم است والدین وقتی را اختصاص به گفتگوی صمیمانه دهند البته در مورد کودکان باید گفت که با بازی با آنها می توان با آنها رابطه برقرار کرد و آنها را شناخت.(۲)
۳. احترام به آزادی فرزندان: لازم است بسیاری از ما طرز تلقی و بینش خود را نسبت به مسأله تربیت فرزند تغییر دهیم و از آنها اطاعت محض نطلبیم.(۳) به آنها اجازه و آزادی انتخاب بدهیم و با گفتگوهای آزاد و دوستانه روح اعتماد به نفس را در آنها بدمیم و با محبت آنها را جهت دهی کنیم.
۴. مذاکره صمیمانه: از نظر روان شناسی مذاکره دوستانه و روزانه برای تحکیم ارتباط صمیمانه با فرزندان حتی با افراد خانواده از جمله همسر و … در تداوم و شفاف سازی انتظارات زندگی خیلی مؤثر واقع می شود. و باعث افزایش محبّت و کاهش تنش ها می شود.
روابط با خویشاوندان: دوست داریم زندگی هایمان، سرشار از صمیمیت و خونگرمی و صفا باشد. پایداری و استحکام رابطه های مردمی، در سایه رعایت نکاتی است که برگرفته از حقوق متقابل افراد جامعه باشد، آداب برخورد، دید و بازدید، رفت و آمدهای خانوادگی و دوستانه، نحوه گفتار و رفتار با اقشار مختلف دوستی و حدود آن، مراعات حقوق دیگران، ادب و سپاس و احترام، از جلوه های بارز اخلاق معاشرت است.
نحوه ارتباط با خویشاوندان۱. خوش رویی و خوش خویی: چیزی که به عنوان رفتار برجسته یک مسلمان و معیار کمالِ ایمان یک مؤمن است ، آنگونه که رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ نیز به این فضیلت متعالی آراسته بود.
۲. صله رحم: خویشاوندان، ارتباط خونی باهم دارند. شاخ و برگهای یک درختند و گلهای یک بوستان. پس ارتباطشان هم طبیعی است و قطع رابطه میان اقوام آفت خانوادگی به حساب می آید. اگر بی دلیل باشد زشت و ناروا است. حضرت علی ـ علیه السّلام ـ می فرمایند: پیوند با خویشان (صله رحم) محبت می آورد.(۴)
۳. دید و بازدید: رفت و آمد با خویشاوندان روحیه ها را شاداب و زندگیها را با صفا می سازد.
۴. راز داری: راز به اقتضای حرمتش باید پنهان و پوشیده بماند و گرنه راز نمی شد.
با مردم بیگانه مگو راز دل خویش
بیگانه، دل راز نگهدار ندارد
رازداری به حفظ و تداوم روابط کمک می کند.
۵. ابراز دوستی و علاقه: رابطه هائی که برپایه دوست داشتن و محبت است، استوارتر است و آنچه بیشتر به جنبه معاشرتی مربوط می شود، آشکار کردن محبت و علاقه به دیگران است، اگر کسی را دوست دارید، چه از دوستان و برادران ایمانی، یا نسبت به فرزندان و همسر و … این محبت را بر زبان آورید و آن را ابراز کنید تا محبتها افزوده شود و دوستیها تدوام و استمرار یابد.
۶. برخورد کریمانه: همیشه عملهای بزرگ و اقدامهای والا، از سوی صاحبان روحهای بلند سر می زند، اینکه نیکی را با نیکی و لبخند دیگری را با لبخند پاسخ دهیم، رفتار عادی است.
۷. هنر نقد کردن و نقد پذیری: صلاح و اصلاح فرد و جامعه در سایه شناختن عیوب و تلاش برای زدودن عیوب است. در نقد کردن باید رعایت ادب و احترام بشود کسی مقابل دیگران خرد نشود، غیر مستقیم بگوئیم به کل شخصیت او اشاره نکنیم و تنها آن صفت بد را در نظر بگیریم، در نقدپذیری نیزباید کمک کنیم تا افراد عیوب ما را روشن کنند و ما راحت تر به اصلاح برآئیم.
۸. هدیه دادن.
۹. تکریم شخصیت: و بیان صفات مثبت آنها مخصوصاً در حضور دیگران(۵) و احترام به شخصیت افراد یکی از مهمترین مؤلفه های روابط خوب است.
نکته پایانی
پاسداری از حقوق اجتماعی اولین شرط زندگی شیرین انسانهاست، اگر فرزندان حرمت اولیا را پاس ندارند و با راه و رسم سپاس و احسان از زحمات والدین قدردانی نکنند و اگر فرزندان با حقوق و وظایف خویش آشنا نباشند و اگر دو عضو اصلی خانواده، زن و شوهر شیوه درست معاشرت را در زندگی رعایت نکنند، هرگز فروغ محبت و تعاون بر افق خانواده ها نخواهد تابید و محیط زندگی اجتماعی به فضائی سرد و خشک و بی طراوت تبدیل خواهد شد.

پاورقی:

۱. سادات، محمد علی، رفتار والدین با فرزندان، ص ۳۸ ـ ۳۹ با کمی تغییر.
۲. همان، ص ۱۷ با کمی تغییر.
۳. همان، ص ۴۰.
۴. محدثی، جواد، غررالحکم. قم، انتشارات بوستان کتاب، ص ۵۹، به نقل از کتاب اخلاق معاشرت.
۵. محدثی، جواد، اخلاق معاشرات، قم، نشر بوستان کتاب حوزه علمیه، چاپ چهارم، ۱۳۸۲ (از شماره یک تا نه بر گرفته از کتاب ذکر شده می باشد)
منبع: نرم افزار پاسخ – مرکز مطالعات و پاسخ گویی به شبهات

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.