زن ذلیل

گاهی به مردی که یه لیوان آب، دست خانومش می ده می گن؛ زن ذلیل شده یا اگه خواست جایی بره وخانومش گفت؛ بمون و نرو، می گن: زن ذلیله یا هر جا مردی حرف زنش رو گوش بده ، می گن: زن ذلیله. فکر می کنم این یه اشتباهیه که بصورت بی حد ومرز هر هماهنگ شدنی رو زن ذلیلی بدونیم.باید حد و مرزش رو تعیین کنیم.

درکتاب شریف جامع الاخبار به نقل از امیرمومنان علی(ع) اومده: روزی پیامبراکرم (ص)برما وارد شدند در حالی که حضرت زهرا(س) کنار دیگی نشسته بودند وغذا طبخ می کردند ومن عدس پاک می کردم.....

اما آیا سزاوارست کسی این کار حضرت رو به زن ذلیلی تعبیر کنه؟! ذلیل شدن اصطلاحیه که در زمان ما مقداری سر زبونها افتاده. گاهی با این برچسب ها زمینه همکاری مرد با زن رو در کارهای خونه کم می کنند.

خدای متعال می فرماید: «هُنَّ لِباسٌ لَکُم وَ أَنتُم لِباسٌ لَهُنَّ»(بقره،178). خدای متعال همسران را به لباس تشبیه کرده است که وجوه شباهت خیلی زیاده،یکی از وجوه اینه که کمال صمیمیت و قرابت میان همسران برقرار باشه. همینطور که میان لباس و فرد فاصله ای نیست ونزدیکترین ارتباط رو دارند،ارتباط و قرابت میان همسران نیز باید همینطور باشه.

ما گاهی توجه نداریم و می گیم : همه چیز که برای همسرم جوره. نون هست،میوه هست ورفاه داره...پس دیگه چی می خواهد؟! نه،فرق می کنه. زن باید احساس کنه که شما این خونه رو اداره می کنید. اودوست داره شما خرید کنید حتی به بچه ها هم کار بسپارید، البته بسیار خوبه که تقسیم کار بشه تا هر کس بهتر بتونه کمک کنه...

بنابراین نزدیکترین ارتباط وصمیمی ترین ارتباط رو باید فرد با همسرش داشته باشه. اونقدر این ارتباط مهمه که در روایات اومده: «المُؤمِنُ یَأکُلُ بِشَهوَةِ أَهلِهِ»(کافی،ج4،ص12).مؤمن مطابق اشتها ومیل همسرش غذا می خورد.

اینطور نیست که بخواهد نظر خودش رو تحمیل کنه و بگه:من این غذا رو دوست ندارم؛پس شما هم این غذارو دوست نداشته باشید! بلکه مرد مومن خودش رو با خانواده توی خیلی چیزها حتّی غذا خوردن، هماهنگ می کنه و این به عنوان ارزش در اسلام پذیرفته شده.